Polska nie będzie forsować jednego kontraktu o pracę
Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej nie będzie wprowadzać bez woli partnerów społecznych jednolitej umowy na czas określony. O takim rozwiązaniu dyskutuje Komisja Europejska. Ma ono wzmocnić rolę pracowników, a jednocześnie uelastycznić zasady wypowiadania umów
Pojęcie jednolitej umowy pojawiło się w ramach europejskiej inicjatywy będącej częścią programu Europa 2020. Idea polega na powszechniejszym zastosowaniu umów na czas nieokreślony ze zmieniającym się okresem wypowiedzenia i stopniowo zwiększającymi się uprawnieniami pracowników w zakresie ochrony socjalnej. Na razie Komisja Europejska (KE) nie przedłożyła konkretnych propozycji legislacyjnych w tym zakresie.
Posłanka Małgorzata Niemczyk (PO) wystąpiła do ministra pracy z interpelacją, w której pyta, czy nie można w Polsce już teraz wprowadzić rozwiązania dyskutowanego na forum europejskim i ograniczyć liczbę zawieranych umów cywilnoprawnych. W jej ocenie przyjęcie pracownika na podstawie jednolitej umowy początkowo wiązałoby się z niskimi kosztami pracy i łatwością wypowiedzenia kontraktu. Wraz z czasem jego trwania pojawiałyby się stopniowo przywileje dla pracownika. Umowa taka przybierałaby formę zbliżoną do tej o pracę w dzisiejszym kształcie.
Radosław Mleczko, wiceminister pracy, przypomina, że dyskusja na temat modyfikacji ram prawnych dla zawierania umów o pracę odbywa się z udziałem partnerów społecznych. Zespół ds. prawa pracy w komisji trójstronnej ma przedstawić rozwiązania dotyczące uregulowania kwestii stabilności zatrudnienia w kontekście stosowania umów na czas określony, umów cywilnoprawnych, samozatrudnienia i pracy tymczasowej. Działania resortu powinny uwzględniać więc stanowiska partnerów i wyniki prac komisji trójstronnej.
Sama strona związkowa jest zainteresowana ideą jednolitej umowy. Jednak jej zdaniem do takiego rozwiązania należy dochodzić stopniowo.
- Należałoby rozważyć uzależnienie okresu wypowiedzenia od tego, na jaki została zawarta umowa na czas określony. Z czasem można by niwelować inne różnice, tak by rodzaj kontraktu nie stygmatyzował pracownika - uważa Barbara Surdykowska, ekspert NSZZ "Solidarność".
Przypomina jednak, że w Polsce segmentacja na rynku pracy nie wynika z różnic między umowami o pracę, lecz z braku jakichkolwiek gwarancji stabilizacji zatrudnienia przy świadczeniu pracy na podstawie umów cywilnoprawnych.
16,5 proc. sprawdzonych w 2012 r. przez PIP kontraktów cywilnoprawnych powinny zastąpić umowy o pracę
Tomasz Zalewski
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu