Indywidualny czas pracy na wniosek. Ale nie ustny

Artykuł 142 kodeksu pracy (dalej: k.p.) umożliwia ustalenie indywidualnego rozkładu czasu pracy etatowca w ramach systemu czasu pracy, którym jest objęty. Rozwiązanie to modyfikuje zatem zapisy aktów wewnątrzzakładowych. Indywidualny rozkład czasu pracy pozwala na określenie innych dni oraz godzin rozpoczynania i kończenia obowiązków służbowych, niż ma to miejsce w odniesieniu do ogółu zatrudnionych.

Wprowadzenie go wymaga pisemnego wniosku zainteresowanego pracownika. Przy czym, gdyby miało to dezorganizować proces pracy, wykluczone jest wpływanie przez przełożonego na decyzję etatowca, a ewentualna odmowa z jego strony nie może być poczytywana za naruszenie obowiązków pracowniczych i powodować żadnych negatywnych konsekwencji. Fakultatywnym elementem owego wniosku jest jego uzasadnienie. Zatrudniający nie jest nim jednak związany.

Oblig pracodawcy wprowadzenia indywidualnego rozkładu czasu pracy może wynikać jedynie z przepisów szczególnych. I tak np., w świetle par. 1 ust. 2 rozporządzenia ministrów edukacji narodowej oraz pracy i polityki socjalnej z 11 marca 1999 r. w sprawie zwolnień od pracy lub nauki osób należących do Kościołów i innych związków wyznaniowych w celu obchodzenia świąt religijnych nie będących dniami ustawowo wolnymi od pracy (Dz.U. nr 26, poz. 235), w celu umożliwienia pracownikowi obchodzenia świąt religijnych przypadających w określonym dniu każdego tygodnia, pracodawca - na jego prośbę - ustala dla niego indywidualny rozkład czasu pracy.

Sąd Najwyższy w wyroku z 17 lipca 2009 r., sygn. akt I BP 6/09 (OSNP 2011/5-6/72), uznał zaś, że nie ma przeszkód, aby w umowie o pracę (albo w drodze odrębnego porozumienia między pracodawcą i pracownikiem) ustalić organizację pracy (system lub rozkład czasu pracy). Postanowienie takie może mieć charakter istotnego elementu indywidualnego stosunku pracy, a w konsekwencji jego zmiana będzie wymagała porozumienia stron lub wypowiedzenia zmieniającego. W tym wyroku SN podał także, że określenie w umowie o pracę stawki wynagrodzenia zasadniczego, przeliczonej według współczynnika ustalonego dla czterobrygadowej organizacji pracy, nie pozbawia kierownika zakładu uprawnienia do przeniesienia pracownika do innej organizacji czasu pracy, bez wypowiedzenia warunków pracy.

Czytelniczka powinna więc złożyć swojemu przełożonemu wniosek, koniecznie w formie pisemnej, o zmianę od 17 listopada 2014 r. godzin pracy we środy i piątki z dotychczasowych na od 7.00 do 11.00. Wprawdzie nie musi być on umotywowany, jednak warto opatrzyć go - choćby krótkim - uzasadnieniem.

@RY1@i02/2014/216/i02.2014.216.21700110b.802.jpg@RY2@

Anna Borysewicz adwokat prowadzący swoją kancelarię w Płocku

Anna Borysewicz

adwokat prowadzący swoją kancelarię w Płocku

Podstawa prawna

Art. 142 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 ze zm.).