Zgody na zaliczkę w walucie polskiej nie można udzielić a konto

Nie jest możliwe udzielanie przez pracownika zgody na przyszłość na wypłatę zaliczki na podróż zagraniczną w walucie polskiej.

Pracodawcy prywatni (przedsiębiorcy) mają obowiązek określić warunki wypłacania należności z tytułu podróży służbowej albo w układzie zbiorowym pracy albo w regulaminie wynagradzania, a w przypadku ich braku - w umowach o pracę. Postanowienia w tej sprawie nie mogą przy tym ustalać diety za dobę podróży zarówno krajowej, jak i zagranicznej na poziomie niższym niż dieta z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju, która została określona dla pracownika z sektora budżetowego.

Zgodnie z par. 20 ust. 1 rozporządzenia w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (dalej: rozporządzenie), pracownik otrzymuje zaliczkę w walucie obcej na niezbędne koszty podróży zagranicznej, w wysokości wynikającej ze wstępnej kalkulacji tych kosztów. Z kolei w myśl ust. 2 powołanego przepisu za zgodą pracownika zaliczka może być wypłacona w walucie polskiej, w wysokości stanowiącej równowartość przysługującej pracownikowi zaliczki w walucie obcej, według średniego kursu złotego w stosunku do walut obcych określonego przez Narodowy Bank Polski z dnia wypłaty zaliczki.

Nie określono jednak formy, w jakiej pracownik miałby wyrazić zgodę na wypłatę zaliczki w walucie polskiej na podróż zagraniczną. Można uznać, że mogłaby być to ustna zgoda, jednakże dla celów dowodowych uzasadnione jest uzyskanie od pracownika pisemnego oświadczenia w tym zakresie. Zatem aby dokonać wypłaty wskazanej zaliczki w walucie polskiej, niezbędne jest uzyskanie od pracownika pisemnej zgody.

Z par. 20 rozporządzenia można także wnioskować, że nie jest możliwe jednorazowe udzielenie przez pracownika dla pracodawcy zgody blankietowej, która pozwalałaby każdorazowo dokonywać wypłaty zaliczki na podróż w walucie polskiej. W konsekwencji wprowadzenie przez pracodawcę rozwiązania w postaci wskazanej zgody blankietowej np. w regulaminie wynagradzania jest co prawda możliwe, jednak nie wypełni to warunku wynikającego z rozporządzenia. Wymaga ono bowiem, aby zgoda pracownika była wyrażona w sposób jednoznaczny. Trzeba mieć również na względzie, że zgoda może być przez pracownika odwołana i to w każdym czasie. Skoro tak, to umieszczanie takich klauzul w aktach pracodawcy regulujących sprawy wynagradzania czy innych byłoby bezprzedmiotowe.

Podobnie niezasadne byłoby zawarcie z pracownikiem aneksu do umowy o pracę zawierającego zgodę blankietową. Przeciwko takiemu rozwiązaniu przemawia również zwykła praktyka prawodawcza, a przede wszystkim względy prawne. Umowa o pracę wymaga złożenia zgodnych oświadczeń woli obu stron. Zatem gdy pracownik chciałby odwołać taką zgodę, musiałby zawierać z pracodawcą kolejny aneks. Nie jest zatem możliwe udzielanie przez pracownika zgody na przyszłość na wypłatę zaliczki na podróż zagraniczną w walucie polskiej - w postaciach wyżej wymienionych (regulamin, aneks do umowy o pracę).

Powyższe nie wyklucza jednak, aby pracownik mógł złożyć zwykłe oświadczenie, w formie pisemnej, które w każdym momencie bez konsekwencji prawnych mógłby odwołać.

@RY1@i02/2014/030/i02.2014.030.21700050a.802.jpg@RY2@

Marcin Nagórek specjalista prawa pracy

Marcin Nagórek

specjalista prawa pracy

Podstawa prawna

Art. 77⁵ par. 2 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).

Par. 20 rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej z 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz.U. poz. 167).