Szukanie racjonalności, czyli kilka słów o limicie pracy zdalnej okazjonalnej
P raca zdalna może być wykonywana okazjonalnie, na wniosek pracownika złożony w postaci papierowej lub elektronicznej, w wymiarze nieprzekraczającym 24 dni w roku kalendarzowym – wynika z art. 67 33 par. 1. kodeksu pracy. Paragraf 2 dodaje, że do pracy zdalnej, o której mowa w par. 1, nie stosuje się przepisów art. 67 19 –67 24 oraz art. 67 31 par. 3.
Przepis ten powszechnie interpretuje się w ten sposób, że wykonywanie pracy zdalnej przez więcej niż 24 dni w roku kalendarzowym skutkuje tym, że należy wówczas stosować wszelkie regulacje dotyczące pracy zdalnej, w tym pokrywać związane z nią koszty. Wynika to z założenia, że słowa: „Do pracy zdalnej, o której mowa w par. 1…”, nie odnoszą się do pracy okazjonalnej, ale do pracy zdalnej wykonywanej przez okres do 24 dni w roku. Być może taka zresztą była intencja ustawodawcy. Jeśli tak, to nie wybrzmiała ona należycie, co pozwala na odmienną i bardziej racjonalną wykładnię.
Wykładnia powszechna i dominująca…
Przyjrzyjmy się bliżej skutkom dominującej wykładni. Oznacza ona, że:
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.