Próby regulacji emisji CO2 to lewicowy absurd

Zależy, jak na to patrzeć. Oczywiście w kategoriach dyplomatycznych to, co się wydarzyło, jest kompletnym fiaskiem, szczególnie jeśli chodzi o wystąpienie Baracka Obamy. Prezydent mówił o "przełomowej chwili" i "wiążących postanowieniach", chwilę później dodał, że to jednak nie wystarczy. Jeśliby oceniać cel, jaki sobie jego administracja powzięła, to jest to ewidentna porażka. Obama w swojej polityce zagranicznej, którą zresztą według mnie lekceważy, chce budować wizerunek USA jako wpływowego, obdarzonego autorytetem mediatora. Tymczasem z Kopenhagi wyjeżdża w atmosferze skandalu. Zamiast łagodzić nastroje, zdenerwował inne delegacje.

Owszem, bo na dłuższą metę bilans tego mizernego porozumienia, a mówiąc szczerze, braku porozumienia, może się okazać korzystny.

Bo przebieg konferencji dowiódł, że przeróżne koalicje cynicznych liderów - np. prezydentów Wenezueli i Boliwii - nie będą dyktować USA warunków. Hugo Chavez i Evo Morales przyjechali do Danii w rewolucyjnych nastrojach. Im w ogóle nie chodziło o klimat, lasy tropikalne czy zieloną energię. Przyjechali uprawiać swoją politykę, walczyć w blasku kamer o socjalistyczną rewolucję i sabotować jakiś abstrakcyjny, wrogi ich zdaniem system. Z powodu takich gości organizowanie podobnych konferencji nie ma sensu i łatwo jest przewidzieć, że nie skończą się one sukcesem merytorycznym.

Tak. Mam nadzieję, że już nikt nie będzie tracić czasu na jałowe dyskusje i przygotowywać kolejną tego typu konferencję. Niech cykl Kioto - Kopenhaga będzie nauczką.

Myślę, że wkrótce wszyscy o tym zapomną. I wszystko wróci do normy.

Przede wszystkim nie dajmy się uwieść liberalnej (w amerykańskim systemie politycznym lewicowej - red.) ideologii ekologicznej. Nie ma zbyt wielu przekonujących dowodów na to, że globalne ocieplenie jest skutkiem działalności człowieka. Równie poważnie można traktować ideę, że temperatura na Ziemi wzrasta w ramach stałych, naturalnych cykli. Trudno jest podporządkować cały przemysł, fundament każdej gospodarki, dywagacjom Ala Gore’a. To zbyt poważna sprawa, by oddawać ją w ręce tak nieodpowiedzialnych jak on ludzi.

Inwestować zawsze warto, jeżeli taki kapitał się zwróci, jeśli nowy wynalazek będzie tańszy czy wydajniejszy. Proponuję jednak odrelatywizować sprawę tzw. zielonej energii, czy to z odnawialnych źródeł, jak wiatr lub woda, czy nieco bardziej kontrowersyjnej energii nuklearnej. Na rozwoju każdej z tych gałęzi ktoś zarobi, a więc jako biznesmen powinien być równouprawniony z tym, który zarabia na wydobyciu ropy i jej przetwórstwie. Obydwaj mają do tego takie samo prawo i nie można pomagać albo subsydiować tego pierwszego, nadając temu jakiś niezwykle szlachetny wymiar.

Myślę, że tak. Jakiekolwiek odgórne próby regulacji produkcji CO₂ bądź karania za jego wytwarzanie będą podobnym absurdem, jak regulowanie systemu bankowego czy podobne przykłady wtrącania się władzy w gospodarkę.

@RY1@i02/2009/248/i02.2009.248.000.010b.001.jpg@RY2@

Edward Luttwak

Eyedea/BE&W

*, politolog, były doradca Białego Domu