Z Jamału pod rynnę?

Ostatnie perturbacje na rynku błękitnego paliwa sprawiły, że na nowo wybrzmiewają pytania o sytuację Polski po wygaśnięciu z końcem 2022 r. kontraktu jamalskiego z Rosją. Według narracji Gazpromu tylko kontrakty długoterminowe zabezpieczają importerów przed wahaniami cen. Podobne argumenty podnosił podczas ostatnich dyskusji w Brukseli m.in. premier Czech Andrej Babiš.

Ta logika nie sprawdza się w odniesieniu do umowy z Rosją, o czym może świadczyć fakt, że Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo wystąpiło ostatnio z propozycją renegocjacji warunków, na jakich kupujemy paliwo. – W naszym przekonaniu istnieje przestrzeń do obniżenia ceny – oświadczył prezes polskiej spółki Paweł Majewski, nie ujawniając szczegółów oferty. Była to już kolejna inicjatywa polskiego koncernu mająca na celu zmianę warunków zakupu zakontraktowanego surowca. Podobny wniosek PGNiG wystosowało w listopadzie ub.r. Zgodnie z obowiązującą do końca 2022 r. umową Polska kupuje od Gazpromu minimum 8,7 mld m sześc. rocznie. W zeszłym roku korzystne dla firmy orzeczenie wydał trybunał w Sztokholmie. W efekcie z tytułu korekty cen PGNiG otrzymało od Gazpromu ok. 1,5 mld dol. wyrównania. O ile za sprawą zakończonego pomyślnie dla polskiej spółki postępowania zdecydowano o ściślejszym powiązaniu cen gazu w kontrakcie z notowaniami gazu na rynku europejskim, o tyle obecnie – jak spekulują specjaliści – w grę może wchodzić postulat odwrotny: powrotu do indeksacji cen do ropy naftowej, co w obecnych warunkach mogłoby pomóc ustabilizować ceny. W ostatnich latach kolejne wnioski o korekty składały zarówno strona polska, jak i rosyjska.