Niespieszne regulacje dla zielonego przemysłu

Net-Zero Industry Act, czyli projekt wspierający bezemisyjny przemysł, to jeden z flagowych pomysłów KE na uzupełnienie celów i zadań Zielonego Ładu. Założenia są stosunkowo proste – UE nie zrealizuje celów Zielonego Ładu i nie przyspieszy dekarbonizacji, dopóki technologie służące do tego celu nie będą produkowane w Europie. I żeby zachęcić potencjalnych inwestorów i ukształtować bardziej przyjazne otoczenie regulacyjne, w marcu ubiegłego roku Bruksela przedstawiła projekt rozporządzenia o przemyśle bezemisyjnym. W tle były wejście w życie amerykańskiego systemu subsydiów na rzecz zielonej transformacji w przemyśle (IRA) i chęć uniezależnienia się od Chin. Kluczowe jest jednak to, że przedstawiciele różnych branż, w tym głównie producenci OZE, już w marcu alarmowali, że nowe przepisy są spóźnione i trzeba je przyjąć jak najszybciej. Projekt od tego czasu utknął w konsultacjach europosłów, którzy dopiero pod koniec listopada zajęli wobec niego stanowisko. I dlatego dopiero dziś, po prawie dziewięciu miesiącach od przedstawienia projektu określanego od początku jako pilny, państwa członkowskie się nad nim pochylą.

Bez nowych pieniędzy

Zgodnie z rozporządzeniem do 2030 r. UE miałaby produkować 40 proc. technologii bezemisyjnych potrzebnych do realizacji Zielonego Ładu. W ten sposób państwa miałyby dysponować jedną czwartą wartości światowego rynku tych technologii. Brzmi to jak wyzwanie rzucone Stanom Zjednoczonym, które jednak swój program wdrażają od niemal roku. Rozporządzenie ma w zamyśle zmienić sytuację, w której UE jest dziś importerem technologii, które mają wspierać cel ograniczenia emisji gazów cieplarnianych o 55 proc. do 2030 r. i przejścia na całkowitą neutralność klimatyczną w 2050 r. Co będzie wspierane przez UE? Pompy ciepła, geotermia, zielony wodór, fotowoltaika, kolektory słoneczne, biogaz, paliwa alternatywne i energetyka jądrowa.