Celny cios w serce rynku LNG. Kryzys energetyczny rozlewa się na kolejne sektory
Jeden irański atak wyeliminował kilka procent globalnych zdolności skraplania gazu. Najbardziej stratni będą – skazani znów na zaostrzoną rywalizację o ograniczone zasoby LNG – importerzy surowca z Azji i Europy.
Od trzech do pięciu lat – tyle zdaniem Sa’ada al-Ka’abiego, katarskiego ministra energii i prezesa spółki QatarEnergy, może potrwać odbudowa instalacji zniszczonych przez irańskie rakiety w środowym ataku na hub gazowy Ras Laffan. Skala ubytku dla światowego rynku jest szacowana na ok. 12,8 mln t skroplonego gazu (LNG). To 17 proc. mocy produkcyjnych Kataru, który jest drugim co do wielkości eksporterem surowca i odpowiada za niemal 20 proc. dostaw. Jeśli te wstępne estymacje się potwierdzą, możemy niemal w jednej chwili osunąć się z powszechnych do niedawna oczekiwań globalnej nadpodaży LNG w rzeczywistość kolejnych lat napiętego, rozchwianego rynku i trwale podwyższonych cen. Skuteczne ataki na nienaruszone dotąd instalacje Ras Laffan mogą ten efekt zwielokrotnić.
Gazowy szok cenowy już tu jest. Czy UE uda się uniknąć kryzysu zaopatrzenia?
Dla Europy, która na skutek kryzysu energetycznego z lat 2021–2022 znacząco zwiększyła zależność od światowego rynku LNG, a dodatkowo ma mocno przetrzebione po zimie zapasy surowca, wstrząs wywołany przez ostrzał katarskiego hubu przyniósł natychmiastowe skoki cen. W hubie TTF w czwartek 1 MWh surowca z dostawą na kwiecień kosztowała w kulminacyjnym momencie prawie 69 euro. Po piątkowej korekcie cena ustabilizowała się minimalnie poniżej 60 euro. To nadal stawka wyższa o 88 proc. niż przed miesiącem, a w ciągu ostatniego tygodnia wzrost sięgnął ponad 18 proc.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.