Rodzinna firma dyktuje warunki zagranicznym potentatom

Znaleźć dla siebie rynkową niszę i ją opanować - każda firma o tym marzy. SolArmowi z Nawojowej z nowosądecczyzny udało się to w branży wędliniarsko-serowarskiej.

Od 1984 r. jest jednym z największych krajowych dostawców zapinek aluminiowych do opakowań wędlin, serów i drobiu. Miesięcznie produkuje 5-6 mln sztuk takich zapinek, a w latach 90. było to nawet 8 mln.

- Miałem w latach 80. zastąpić kosztowny import zapinek za dewizy. Udało się, a dziś ponownie konkuruję z importerami, ale już na czysto rynkowych zasadach - mówi Leszek Solewski, właściciel SolArmu. Wyjaśnia, że dzięki temu, iż oferuje zapinki znacznie tańsze od importowanych, niemieccy dostawcy musieli obniżyć ich cenę o niemal połowę. Wciąż jednak Solewski jest konkurencyjny w stosunku do zagranicy. Roczne obroty firmy to 1 - 1,5 mln zł, przy zatrudnieniu sięgającym 6 osób.

W ponurych czasach lat 80. został przedsiębiorcą po 10 latach pracy na stanowisku głównego technologa w fabryce Gerlacha, a potem nauczyciela w przyzakładowej szkole zawodowej.

Nie ukrywa, że w uruchomieniu biznesu pomogła mu współpraca ze spółdzielczością rzemieślniczą, skąd otrzymywał materiały i pierwsze zamówienia dostaw dla zakładów drobiarskich. Maszyny i cała technologia produkcji były wspólnym pomysłem jego i ojca i z zawodu konstruktora. Po transformacji gospodarczej w 1989 r., kiedy padli główni odbiorcy, już na własną rękę udało mu się znaleźć partnerów - liczne śląskie zakłady wędliniarskie i producenci serów topionych i dojrzewających ze wschodniej Polski.

W tej chwili w swoim asortymencie jest bezkonkurencyjny i owszem, są inni krajowi producenci zapinek, ale innego rodzaju. I wzajemnie nie wchodzą sobie w drogę. Ale Solewski narzeka na zagranicznych konkurentów, którzy starają się wyprzeć go z rynku, proponując polskim firmom wędliniarskim transakcje wiązane, tj. zakup maszyn, ale z koniecznością odbioru także ich zapinek do wędlin. - To są chwyty poniżej pasa - żali się Solewski.

Ale radzi sobie z tym ucieczką do przodu. Od kiedy wspólnikiem Leszka Solewskiego trzy lata temu został jego syn Łukasz, firma stara się poszerzać zakres swojego działania. Stała się dilerem maszyn dla przemysłu mięsnego i automatycznych myjni dla przemysłu.

Z synem pan Leszek wiąże przyszłość firmy. Przede wszystkim liczy na ekspansję rynkową firmy za granicę. Do tej pory było to trudne, jak sam przyznaje z powodu bariery językowej. - Syn ukończył specjalizację logistyka wykładaną w języku angielskim na Akademii Górniczo-Hutniczej, będzie mu łatwiej kooperować z zagranicznymi partnerami. Do tej pory sprzedawaliśmy nieco zapinek jedynie na Słowację - informuje Leszek Solewski.

Poza ekspansją i planowanym rozszerzaniem asortymentu, kolejnymi priorytetami będzie wybudowanie nowej siedziby firmy, pierwsza łopata ma być wkopana jeszcze w tym roku. W grę wchodzi też rola autoryzowanego dilera pras do mięsa. To wszystko ma zwiększyć dotychczasowe zatrudnienie w firmie.

Leszek Solewski przyznaje, że prowadzenie własnej firmy w decydujący sposób wpłynęło na podniesienie jego statusu materialnego. Jest współwłaścicielem ultralekkiego samolotu i razem z synem, mając licencje pilotów, w każdy wolny weekend oddają się pasji latania.

Kamienie milowe sukcesu

Niszowa unikalna produkcja

Konkurencyjność cenowa wobec importu

Poszerzania zakresu działalności

Rodzinny charakter firmy

@RY1@i02/2012/100/i02.2012.100.21400020f.808.jpg@RY2@

Leszek Solewski (z prawej) - W 1984 r. zostawił pracę w Gerlachu i wybrał własny biznes