Chiny - gigant, który bierze wszystko

Perspektywiczne branże

Największy udział w eksporcie z Polski do Chin miały do tej pory półprodukty z metali nieszlachetnych, maszyny, produkty pochodzenia zwierzęcego. Jeśli chodzi o eksport z Polski do Chin w ujęciu towarowym, to w pierwszej dziesiątce znalazły się w zeszłym roku towary takie, jak: miedź, wieprzowina mrożona i podroby, meble, kauczuk syntetyczny, części i akcesoria samochodowe, chemikalia, przełączniki elektryczne, aparatura telefoniczna, samoloty oraz rudy i koncentraty ołowiu.

Co warto eksportować z Polski

Wśród branż, które powinny zastanowić się nad eksportem na tamtejszy rynek lub inwestycjami, są m.in.:

● : maszyny i urządzenia górnicze oraz urządzenia bezpieczeństwa pracy w górnictwie; przykład: polsko-chińskie joint venture w prowincji Shandong produkujące obudowy ścianowe do kopalń.

● : miedź, maszyny flotacyjne.

● : lekkie samoloty rolnicze i transportowe oraz śmigłowce.

● : chemia nieorganiczna i organiczna, surowce i komponenty chemiczne, technologie, chemia dla budownictwa.

● : w szczególności realizacja kompletnych projektów inwestycyjnych, jak oczyszczalnie ścieków, stacje uzdatniania wody, stacje utylizacji odpadów, filtry.

● : technologie wytwarzania, urządzenia dla elektrowni, kable energetyczne i odgromniki.

● : sprzedaż towarów masowych (zboża, rzepak), półprodukty dla przemysłu spożywczego (chmiel, słód jęczmienny, kazeina), gotowa żywność (mięso i przetwory mięsne, drób - po uzyskaniu stosownych zezwoleń, słodycze, napoje typu instant, alkohole i przetwory mleczarskie), kompletne linie produkcyjne itp.

● : wyposażenie szpitali.

● : (materiały budowlane, jak stolarka budowlana do wykończenia wnętrz).

● : papier i wyroby.

● : w tym biżuteria srebrna oraz wyroby z bursztynu, kosmetyki, galanteria skórzana.

● : komponenty elektroniczne, specjalistyczne maszyny i urządzenia.

Jak wejść na rynek

Później następuje równie długotrwały proces inwestycji. Choć na skomplikowane, niezrozumiałe procedury narzekają wszyscy przedsiębiorcy, to i tak chcą być w Chinach, bo to największy rynek świata: 1,3 mld szybko bogacącej się ludności.

Magellan Trading Shanghai swoją strategię wejścia na rynek rozpisał na trzy etapy i sześć lat. - Zaczęliśmy od przedstawicielstwa w czystej formie, biura bez licencji biznesowej do prowadzenia handlu. Służyło do monitorowania rynku, obserwowania trendów, uczenia się, zbierania informacji. Dzięki temu krok po kroku zaczęliśmy się rozwijać - opowiada Radosław Domagalski z Magellan Trading Shanghai. Kolejne dwa lata zajęło firmie zorganizowanie importu z Chin, następnie eksportu do nich. Domagalski wszystkim przedsiębiorcom, którzy chcą wejść do Chin, zaleca... cierpliwość i spokojne uczenie się tego rynku. Zapewnia jednak, że warto.

Krzysztof Domarecki z Seleny przekonuje, że korzystanie z lokalnych porad i doradców może się przydać, ale pod warunkiem, że proces wejścia jest kierowany na miejscu przez przedstawiciela polskiej firmy, który jest tam na stałe. - Zdaję sobie sprawę, że nie każdy przedsiębiorca może otworzyć przedstawicielstwo w Chinach, zbierać informacje bez zarabiania pieniędzy. W tej sytuacji należy brać udział w różnego rodzaju seminariach, misjach gospodarczych, targach branżowych. W końcu korzystać z polskich firm doradczych, które mają tam swoje przedstawicielstwa - zaleca Domagalski.

Robert Góralczyk, radca, kierownik Wydziału Promocji Handlu i Inwestycji (WPHI) w Pekinie, przyznaje, że wejście na rynek chiński to przedsięwzięcie trudne, czasochłonne i kosztowne, do pokonania jest wiele barier.

Kwestie prawne: biuro albo spółka

Jednym z najtańszych, w fazie zakładania, sposobów prowadzenia działalności przez cudzoziemców w Chinach jest utworzenie biura przedstawicielskiego.

Biura te (Representative Offices - RO) często zajmują się np. badaniem miejscowego rynku, nawiązywaniem kontaktów biznesowych czy kontrolą kontrahentów. Forma ta nie wymaga znacznych nakładów początkowych, np. w postaci zainwestowanego kapitału założycielskiego. Wiąże się jednak z licznymi ograniczeniami. RO nie posiada osobowości prawnej, nie ma zatem możliwości dochodzenia roszczeń przed sądem. Występuje tu także brak możliwości bezpośredniego zaangażowania w działalność generującą dochód, a co za tym idzie, konieczność fakturowania klientów przez przedsiębiorstwo macierzyste. Przedstawicielstwo handlowe opodatkowywane jest na bazie ponoszonych kosztów, a nie na podstawie przychodów. W większości przypadków podatek ten wynosi 10 proc. od ogólnej sumy poniesionych kosztów. Ponadto biuro przedstawicielskie nie może samodzielnie zatrudniać miejscowych pracowników, a jedynie poprzez autoryzowane chińskie agencje pośrednictwa pracy.

Pierwszym krokiem przy założeniu biura przedstawicielskiego (RO) jest zatwierdzenie proponowanego opisu projektu przez właściwe władze. Następnie należy zarejestrować się w lokalnym oddziale Państwowej Administracji ds. Przemysłu i Handlu (State Administration of Industry and Commerce - SAIC). Wydanie certyfikatu zatwierdzającego powinno nastąpić w ciągu 30 dni od daty złożenia wniosku. Następnie należy wystąpić o sporządzenie oficjalnych pieczęci firmowych oraz rejestrację w lokalnym biurze bezpieczeństwa publicznego (PSB). Kolejnymi krokami są: wystąpienie do lokalnego biura nadzoru jakościowego i technicznego w celu uzyskania tzw. Enterprise Code, rejestracja w lokalnym urzędzie podatkowym oraz w Centralnym Urzędzie Podatkowym, wystąpienie o otwarcie rachunku bankowego, a także rejestracja w lokalnym urzędzie Foreign Service Ltd.

Cały proces rejestracji przedstawicielstwa zajmuje od 2 do 3 miesięcy. Certyfikat zatwierdzający (Approval Certificate) jest ważny przez okres trzech lat. Rejestracja RO jest ważna przez rok i wymaga odnawiania.

Sposób na joint venture

Inną formą prowadzenia działalności jest zrejestrowanie spółki joint venture, zakładanej zwykle przez jednego lub większą liczbę partnerów chińskich z jednym lub większą liczbą partnerów zagranicznych.

W Chinach wyróżnia się dwa główne typy spółek joint venture dostępnych dla cudzoziemców: kontraktową (Contractual Joint Venture) i kapitałową (Equity Joint Venture). Zasadnicza różnica między tymi formami polega na podziale zysków oraz partycypacji w ponoszeniu ryzyka i strat. W przypadku spółki kontraktowej podział ten następuje zgodnie z zapisami kontraktu wiążącego obie strony. W przypadku spółki kapitałowej podział następuje w relacji do procentu zainwestowanego kapitału początkowego.

Spółki kapitałowe mogą być właścicielami aktywów, mają możliwość dochodzenia swoich praw przed sądem. Majątek wspólników oddzielony jest od majątku spółki, czyli odpowiedzialność ograniczona jest w większości przypadków do wielkości udziałów. Rozwiązanie to wykazuje zatem podobieństwa do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Polsce.

Inwestor zagraniczny powinien posiadać co najmniej 25 proc. udziałów w spółce. W przypadku kapitałowej spółki nie ma możliwości wycofania zainwestowanego przez cudzoziemca kapitału początkowego do momentu wygaśnięcia jej istnienia.

Dla porównania cudzoziemcy zakładający kontraktowe joint venture nie muszą wnosić minimalnego wkładu początkowego. Mają oni także wybór i możliwość zakupu praw do statusu osoby prawnej.

Prowadzenie działalności gospodarczej przez cudzoziemców w Chinach w formie spółki joint venture jest szczególnie wspierane przez rząd chiński. Wynika to między innymi z ewentualnych korzyści dla lokalnej gospodarki (możliwość transferu nowych technologii, wykształcenie kadr, zdobycie nowych doświadczeń).

Joint venture jest w przypadku pewnych branż jedyną dostępną formą prowadzenia przedsiębiorstwa dla cudzoziemców. Dotyczy to np. przedsiębiorstwa budowlanego, firmy oferującej usługi gastronomiczne, produkcji samochodów czy produkcji kosmetyków.

Wysokość kapitału

Wysokość koniecznego kapitału założycielskiego w spółkach joint venture z udziałem zagranicznym zależy od rodzaju działalności firmy. Wynosi od 30 tys. yuanów (oficjalnie renminbi, skrót: RMB) dla sprzedaży detalicznej, 1 mln RMB dla działalności produkcyjnej, po 200 mln RMB dla usług finansowych. Procedury rejestracji zależą od rodzaju działalności i wysokości kapitału. Mogą potrwać nawet trzy lata. W tym czasie strony muszą zawrzeć list intencyjny zawierający opis projektu, rozłożenie udziałów, wysokość kapitalizacji spółki. Dokument musi zostać dostarczony do rozpatrzenia przez odpowiednie władze. W zależności od rozmiarów i zakresu projektu są to: Ministerstwo Handlu ChRL lub np. w przypadku Szanghaju, Szanghajska Komisja Planowania i Rozwoju. (Shanghai Development and Planning Commision), Szanghajska Komisja Współpracy Zagranicznej i Handlu (Shanghai Foreign Economic Relations and Trade Commission (SMERT) lub Szanghajska Komisja Inwestycji Zagranicznych (Shanghai Foreign Investment Board). Kolejnym etapem jest przygotowanie umowy spółki, zobowiązań działania oraz wniosku o oficjalne zatwierdzenie działalności gospodarczej. Studium wykonalności oraz dokument o wstępnym zatwierdzeniu projektu powinny zostać załączone do umowy i przedstawione do oficjalnego zatwierdzenia.

Najwięcej swobody w prowadzeniu działalności daje spółka w 100 proc. zależna od zagranicznego przedsiębiorcy - może osiągać dochód z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie Chin oraz wystawiać tu faktury. W ten sposób może przyjmować zapłatę na terenie w RMB, co ułatwia działalność związaną z eksportem produktów i usług do Chin. Wiąże się to jednak z wysokimi nakładami. Przedstawicielstwo handlowe i firmy z branży spożywczej muszą mieć np. kapitał w przedziale 0,5-1 mln RMB, technologiczne - 0,1-0,5 mln RMB, produkcyjne - 1 mln RMB.

Do niezbędnych dokumentów wymaganych w celu utworzenia spółki należą: pisemny wniosek o utworzenie przedsiębiorstwa ze 100-proc. udziałem kapitału zagranicznego (WOFE), studium wykonalności, zobowiązanie działania, lista zarządu, pełnomocnictwo przedstawicieli prawnych, certyfikat założenia przedsiębiorstwa inwestora zagranicznego, dowód zdolności kredytowej, a także pisemne zatwierdzenie propozycji projektu oraz pozostałe wymagane dokumenty. Na tej podstawie wydawany jest przez odpowiedni urząd certyfikat (Approval Certificate).

Ponadto należy zarejestrować się w urzędzie celnym oraz urzędzie skarbowym, a także w Urzędzie Wymiany Walutowej oraz w Biurze Bezpieczeństwa Publicznego, a także w Urzędzie Pracy i Opieki Społecznej. Na tym etapie następuje otwarcie rachunku bankowego i spółka może zacząć działać.

Bariery dostępu do rynku

- Potrzeba jest bardzo wielu dokumentów, szczególnie w działalności usługowo-gastronomicznej. Najpierw następuje zakwalifikowanie firmy pod względem nazwy, potem wystąpienie o business licence, jeszcze przed tym spełnienie wielu innych warunków - opisuje Filip Kenig z Amber Foods. Opowiada, że przed business license należy uzyskać priori approval, czyli wstępną zgodę. Później jeszcze przygotować kilka dokumentów. Następnie trzeba mieć wynajęty lokal, który spełni wymogi business license. Ale by je spełnił, trzeba zainwestować, by mógł być odebrany przez inspekcję sanitarną (jeśli ma być w nim np. restauracja) i komisję pożarową. - Tylko że nie można przeprowadzić inwestycji bez business license - wskazuje paradoks Filip Kenig. Dobrą ilustracją trudności w wyeksportowaniu towarów do Chin jest też porównanie liczby eksporterów z Polski do Chin (ponad 2,1 tys. firm) do liczby importerów towarów z tego kraju na nasz rynek (ponad 22 tys. firm). Trzeba jednak obiektywnie przyznać, że Chiny dysponują znacznie szerszą, a przede wszystkim tańszą ofertą towarową w eksporcie.

Co utrudnia działalność w Chinach

Bariery o charakterze instytucjonalno-kulturowym, odmienności systemu prawnego, braku przejrzystości i dostępności przepisów regulujących działalność gospodarczą, trudności we współpracy z chińskimi urzędami i biznesmenami.

Bariery taryfowe - taryfa celna, procedury celne.

Postępowania ochronne, antydumping, reguły standaryzacji, certyfikacji i norm technicznych.

Bariery o charakterze technicznym, obejmujące niespójność standardów, szczególne wymogi certyfikacyjne dla towarów importowanych, np. konieczność uzyskania chińskiego certyfikatu CCC (China Compulsory Certificate), bariery w dostępie dla towarów pochodzenia zwierzęcego, w tym wynikające z wymogów fitosanitarnych.

Niejasny podział własności i władzy w firmach. Chiny od 30 lat dążą do rozwoju rodzimych zdolności wytwórczych przy wykorzystaniu zagranicznych technologii, surowców i kapitału. Ich celem podstawowym nie jest pomnożanie kapitału, ale zadbanie o interesy wielopokoleniowej rodziny. Z tego też wynika przydział najważniejszych stanowisk, poczynając od najstarszej osoby. Dalsza rodzina zakłada własne firmy i wspólnie tworzą holding. Nawet w przypadku przekształcenia w spółkę publiczną kluczowe decyzje podejmuje rodzina.

W branżach traktowanych priorytetowo, jak np. przemysł samochodowy, inwestor zagraniczny nie może posiadać większości kapitału.

W sektorze budowlanym trzeba wykazać się długoletnim doświadczeniem na rynku, by móc ubiegać się o realizację projektów. Zakładając firmę handlową z kapitałem zagranicznym, należy się liczyć z długotrwałą procedurą zatwierdzającą, czasochłonne są także procedury certyfikacji wyrobów przemysłowych. Istnieją zakazy importu wielu artykułów rolno-spożywczych.

Podatki i cła

System taryfowy w imporcie opiera się na regulacjach HSCC (Harmonised System of Classification Codes). W praktyce obowiązują stawki taryfowe dla dostawców z państw objętych klauzulą uprzwilejowania (Most Favoured Nation - MFN) i stawki ogólne (General Rates). Taryfy celne zależą od typu produktu, stosowanych składników i komponentów, jak też jego zastosowania. Większość stawek celnych kalkulowana jest ad valorem jako procent od wartości towaru określonej na bazie CIF. Średni poziom stawek celnych został zredukowany w ostatnich latach do poziomu 9,8 proc., w tym produkty pochodzenia rolniczego podlegają średniej stawce 15,3 proc., a produkty przemysłowe - 8,95 proc. Chiny stosują także politykę zwolnień z naliczania cła w przypadku wybranych importowanych towarów, takich jak sprzęt i wyposażenie, która sprzyja postępowi technologicznemu, rozbudowie sektora badawczo-rozwojowego i inwestycjom w branżach nowoczesnych technologii. Zagraniczni eksporterzy podkreślają niekonsekwencję lokalnych urzędów celnych w stosowaniu właściwej klasyfikacji dla danego towaru i, w efekcie, w naliczaniu opłaty celnej.

Certyfikaty i inne wymogi

Władze chińskie stosują wiele wymogów dotyczących zgód na import, certyfikacji, etykietowania czy zasad w zakresie pakowania towarów. Bardzo ważne jest zaznajomienie się ze szczegółowymi regulacjami odnoszącymi się do poszczególnych produktów, by uniknąć kategorycznej odmowy lub znacznego opóźnienia we wprowadzeniu towaru na obszar celny Chińskiej Republiki Ludowej. Główne trudności to czasochłonna procedura w uzyskaniu certyfikatu dopuszczenia konkretnego produktu na rynek i niekonsekwencje urzędów w definiowaniu wymogów co do konkretnej grupy towarowej.

W ChRL sprawami certyfikacji produktów, inspekcją i kwarantanną zajmuje się General Administration for Quality Supervision and Quarantine (AQSIQ). Uzyskanie znaku CCC (China Compulsory Certification) jest wymogiem w przypadku eksportu bądź produkcji i sprzedaży w ChRL większości produktów z takich branż, jak przemysł elektryczny i elektroniczny, motoryzacyjny, oraz większości produktów związanych z konsumpcją i bezpieczeństwem. Spośród wymogów koniecznych do spełnienia przez polskie przedsiębiorstwa, chcące eksportować towary objęte powyższymi kategoriami do Chin, istnieje konieczność wysłania przez te podmioty specyfikacji technicznych oraz próbek produktów do China Quality Certification Center (CQCC). Następnie, po wstępnym zatwierdzeniu specyfikacji i próbek, będzie miała miejsce obligatoryjna wizyta chińskich specjalistów w rodzimych zakładach produkcyjnym w Polsce. Po uzyskaniu certyfikatu CCC umożliwiającego eksport do Chin z reguły corocznie przeprowadzana jest dodatkowa inspekcja w zakładach produkcyjnych. Wszelkie koszty wskazanych działań i wizyt pokrywają polskie przedsiębiorstwa pragnące uzyskać certyfikat.

Prowadzona jest także certyfikacja dla wybranych grup produktów, np. eksporterzy kosmetyków muszą otrzymać świadectwo wydawane przez chińskie ministerstwo zdrowia.

Szczegółowe procedury obowiązują też w przypadku towarów spożywczych oraz farmaceutyków. Świadectwo fitosanitarne wymagane jest w eksporcie do ChRL roślin i produktów roślinnych. Chiny stosują wymogi dotyczące etykietowania towarów, głównie spożywczych, przestrzegania zasad w tym względzie nadzoruje China Entry-Exit Quarantine and Inspection (CIQ). Napisy na opakowaniach w języku chińskim (znaki chińskie w tzw. simplified Chinese) muszą odpowiadać szczegółowym wymogom określonym dla poszczególnych grup towarowych, w niektórych przypadkach wymagane jest, by etykiety były dwujęzyczne (chiński i angielski). Koniecznym warunkiem jest, by etykiety spełniające wszystkie wymogi formalne umieszczone zostały na towarze przed jego wysyłką do Chin. Biorąc pod uwagę konieczność klarownego sprecyzowania wymogów co do etykietowania konkretnego towaru (w tym precyzja w opisie w języku chińskim), eksporterzy powinni wymagać współpracy w tym względzie ze strony chińskiego importera czy agenta. Od 2006 roku Chiny odstąpiły od zasady zatwierdzania etykiet przed wprowadzeniem towaru do obrotu. Obecnie, jeśli w trakcie kontroli w urzędzie celnym okaże się, że towar nie jest opisany zgodnie z wymogami, kierowany jest do magazynu jako niekwalifikujący się do wprowadzenia do obrotu i eksporter ponosi wszelkie przewidziane w takim przypadku koszty. Z kolei opakowania drewniane muszą być zabezpieczone i certyfikowane zgodnie z międzynarodową normą ISPM 15.

Badanie towarów i ich kwarantanna

W ramach zobowiązań podjętych przez ChRL wobec Światowej Organizacji Handlu (WTO) od 1 października 2002 r. obowiązują nowe zasady przeprowadzania badań towarów będących przedmiotem wymiany handlowej z zagranicą. Katalog wyrobów podlegających badaniom i kwarantannie obejmuje listę 4113 różnych towarów podzielonych na 21 kategorii. Określa on również zakres badań i kwarantanny, jakim powinny podlegać poszczególne towary. Techniczne normy (standardy) przeprowadzania badań i inspekcji obejmują chińskie standardy, standardy międzynarodowe i standardy krajów wysokorozwiniętych. W efekcie każda kategoria produktów ma swoje nadzory i swoje pakiety koniecznych badań oraz swoje sposoby i procedury ich przeprowadzania.

Nie wszystko wolno wwieźć

Lista tych towarów, których import jest zabroniony, obejmuje przede wszystkim: broń i amunicję, materiały wybuchowe wszelkiego rodzaju, sfałszowane pieniądze i papiery wartościowe, druki, nośniki magnetyczne, filmy i fotografie, które mogą być uznane za szkodliwe dla politycznych, kulturalnych i moralnych interesów Chin, trucizny, lekarstwa niebędące w oficjalnej dystrybucji, zwierzęta i rośliny zarażone chorobami, żywność, lekarstwa i inne artykuły pochodzące z terenów dotkniętych przez choroby i walutę RMB. Zabroniony jest przywóz środków spożywczych zawierających niektóre barwniki i składniki uznane za szkodliwe dla zdrowia ludzi przez ministerstwo zdrowia.

Ministerstwo handlu Chin opublikowało katalog produktów, których przywóz do Chin jest zabroniony w związku z dążeniem władz do zwiększenia zaangażowania chińskiego przemysłu przetwórczego w dziedzinach wysokich technologii i produkcji wyrobów o dużej wartości dodanej. W związku z tym zakazany jest również import takich towarów, jak: używana odzież, odpadki radioaktywne, używane samochody, nasiona, nawozy sztuczne, dodatki do pasz i antybiotyki używane w hodowli. Katalog ministerstwa handlu wymienia również następujące grupy produktów, których przywóz jest ograniczany: surowce do wyrobu plastików i wyrobów z polyestru, surowce do wyrobu włókien sztucznych, bawełna, przędza bawełniana, ubrania z bawełny i niektóre wyroby stalowe.

Pełną listę aktów prawnych, a także ograniczeń w przywozie, można znaleźć na stronie Chińskiej Administracji Celnej: www.customs.gov.cn.

W poszukiwaniu informacji i wsparcia

W Polsce w ekspansji zagranicznej polskie firmy wspierane są przede wszystkim przez Polską Agencję Integracji i Inwestycji Zagranicznych. Od dwóch lat z jej strony można wejść na portal Go China (GoChina.gov.pl), na którym przedsiębiorcy znajdą podstawowe informacje o rynku. Ponadto, ponieważ agencja przyjmuje tysiące przedsiębiorców z Państwa Środka rocznie, pomaga również w nawiązaniu kontaktów biznesowych. Doradza także, w jakich misjach i targach gospodarczych w Chinach warto wziąć udział. Jadąc na imprezy, w których bierze udział ministerstwo gospodarki, można liczyć na otrzymanie za darmo w pełni wyposażonego miejsca wystawienniczego i na umówienie na miejscu spotkań biznesowych.

Pomocą służą też kancelarie prawne i firmy doradcze zajmujące się tym rynkiem.

Jakie podatki

Firmy zagraniczne lub z udziałem kapitału zagranicznego płacą kilka rodzajów podatków:

● Business Tax (BT) - od 3 proc. do 20 proc.

● Value Added Tax (VAT); małe/średnie przedsiębiorstwa - 6 proc.; Commercial Business Enterprise - 4 proc.; prywatna osoba - 17 proc.

● podatek od dochodów firm (EIT) - 25 proc.

● podatek od towarów luksusowych (CT) - dotyczy sprzedaży czy importu takich artykułów, jak wyroby tytoniowe, alkohole, kosmetyki, biżuteria, produkty petrochemiczne, luksusowe zegarki itp. - od 3 proc. do 5 proc.

Jak sprawdzić partnera

Pomocą w poznawaniu rynku i nawiązywaniu kontaktów służy WPHI w Pekinie. Jednak jak informuje nas wydział, partnera chińskiego dla polskiego przedsiębiorcy może weryfikować tylko w ograniczonym zakresie - zawężonym do dokumentów rejestrowych. Na stronie WPHI: www.beijing.trade.gov.pl w zakładce Przewodnik po rynku w pliku Firmy prawnicze i konsultingowe można znaleźć listę firm, które pomagają w sprawdzeniu chińskiego kontrahenta.

Przedsiębiorcy, którzy zdobyli już doświadczenie na rynku chińskim, przekonują, że na prawnikach nie warto oszczędzać i opłaca się zaangażować ich już w Polsce. Niektóre adresy zamieszczamy na ostatniej stronie dodatku, a pełniejszą listę podajemy na portalu www.Forsal.pl.