Miotła dotarła do KGHM

Na wniosek Skarbu Państwa walne zgromadzenie KGHM odwołało sześciu członków rady nadzorczej: Tomasza Cyrana, Bogusława Fiedora, Andrzeja Kidybę, Marcina Morynia, Jacka Poświatę oraz Barbarę Wertelecką-Kwater. W ich miejsce powołano nowych członków: czterech z rekomendacji MSP i dwóch z rekomendacji PZU Złota Jesień (też pozostającego pod pośrednią kontrolą resortu).

Bezpośrednio Skarb Państwa rekomendował do rady Radosława Barszcza (od końca lat 90. związany z tym ministerstwem), Michała Czarnika (prawnik z kancelarii Czarnik i Wspólnicy), Cezarega Godziuka (pełnomocnik zarządu TF SKOK - obecnie Aplitt - w Gdańsku) oraz Miłosza Stanisławskiego (prodziekan w uczelni Vistula, warszawski radny Targówka z ramienia PiS). OFE PZU Złota Jesień rekomendowało do rady miedziowej spółki Jarosława Witkowskiego (profesor Uniwersytetu Wrocławskiego) oraz Dominika Hunka (adwokat z kancelarii prawniczej Lis i Partnerzy, który zasiada już w radzie nadzorczej PLL LOT). W radzie pozostali trzej przedstawiciele załogi firmy.

Nowa rada zbierze się prawdopodobnie w przyszłym tygodniu. Jednym z jej pierwszych posunięć będzie zapewne wymiana zarządu. Według nieoficjalnych informacji szanse na ocalenie stanowiska ma tylko jeden z pięciu członków obecnego zarządu - wiceprezes Jarosław Romanowski, odpowiedzialny za inwestycje zagraniczne koncernu. Na nowego prezesa KGHM typowany jest od dłuższego czasu Krzysztof Skóra, który kierował już miedziowym gigantem w okresie poprzednich rządów PiS.

Wczorajsza wymiana rady nadzorczej to pierwszy akord w zakończeniu epoki Herberta Wirtha w KGHM. Objął on stanowisko w lipcu 2009 r. Żaden z jego poprzedników w minionym 25-leciu nie mógł się pochwalić równie długim stażem. Jak jest oceniane sześć i pół roku jego rządów w koncernie?

Przez resort skarbu raczej negatywnie. Minister skarbu Dawid Jackiewicz zapowiadał w ubiegłym tygodniu, że pierwszym zadaniem nowej rady będzie dokonanie audytu w spółce dotyczącego inwestycji zagranicznych. Wątpliwości ministra budziła przede wszystkim sztandarowa inwestycja spółki w chilijską kopalnię Sierra Gorda. Jej uruchomienie kosztowało koncern 4 mld dol.

Analitycy są w swoich ocenach znacznie bardziej wstrzemięźliwi. - Bez większych dramatów, bez szczególnych sukcesów - tak do prezesury Wirtha odnosi się Zbigniew Porczyk, analityk Trigon DM. Dodaje, że kompetencje zarządcze w takich spółkach w praktyce sprowadzają się do strony kosztowej i ewentualnych akwizycji. Jego zdaniem w tym pierwszym obszarze zarząd pod kierunkiem Herberta Wirtha nie może się niczym specjalnym pochwalić. - Słaba koniunktura zaczęła się już pięć lat temu. To powinno skłaniać zarząd do większej aktywności, jeśli chodzi o restrukturyzację kosztów. Tak się jednak nie działo - twierdzi Porczyk.

Podobnie niejednoznaczna jest ocena, jeśli chodzi o akwizycje. - Zakup kopalni Sierra Gorda to był słuszny kierunek, chociażby ze względu na rosnące koszty wydobycia w kraju, konieczność sięgania do coraz głębszych pokładów - twierdzi analityk. Podkreśla jednak, że KGHM przy okazji tej inwestycji rzucił się na głęboką wodę. - Koncern nie miał doświadczenia ani kompetencji przy projektach tej skali. To było trochę ryzykowne działanie - zwraca uwagę. I zaznacza, że obecnych kłopotów Sierra Gorda nie należy demonizować. - Poślizgi przy takich inwestycjach też nie są czymś nadzwyczajnym, podobnie jak przekroczenie budżetu, chociaż w tym przypadku było ono rzeczywiście dość znaczne - konkluduje.

- Na pewno kierunek przyjęty przez Heberta Wirtha był słuszny - twierdzi inny analityk, który nie chce wypowiadać się pod nazwiskiem. Podkreśla, że na pełną ocenę podjętych przez ustępujący zarząd działań przyjdzie czas za kilka lat. - Takie inwestycje jak Sierra Gorda czy też podejmowane przez zarząd KGHM działania na rzecz unowocześnienia koncernu przynoszą efekty w znacznie dłuższej perspektywie aniżeli rok, dwa czy nawet pięć - twierdzi.

KGHM przejmował chilijską kopalnię niejako "na górce" - miedź była wówczas niemal dwukrotnie droższa niż obecnie, a więc i oceny aktywów wydobywczych były znacznie wyższe. - Ale trzeba zadać pytanie, czy gdyby te 10 mld zł pozostało w spółce, to czy dziś można by dokonywać inwestycji po korzystniejszych cenach. Obawiam się, że raczej Skarb Państwa odebrałby sobie te pieniądze w postaci dywidendy - twierdzi nasz rozmówca.

Zaznacza, że dziś KGHM mógłby rozejrzeć się za inwestycyjnymi okazjami - wiele mniejszych firm może sprzedawać swoje aktywa wydobywcze. - Czy nowy zarząd i obecne kierownictwo resortu skarbu zdecydują się na wyłożenie kilku miliardów złotych, by z tych okazji skorzystać? Wątpię - twierdzi analityk.

@RY1@i02/2016/011/i02.2016.011.00000120a.802.jpg@RY2@

Giełdowa historia KGHM

Adam Sofuł

adam.soful@infor.pl