Znikająca reforma greckiego państwa

Międzynarodowa pomoc finansowa udzielona Grecji w maju 2010 roku była, po pierwsze i najważniejsze, nadzwyczajną operacją, której celem było uniknięcie bankructwa suwerennego kraju, uratowanie europejskich banków i ocalenie euro. Jednak kryzys stanowił również zdarzającą się raz na pokolenie szansę dla greckich polityków, liderów biznesu, związkowców i społeczeństwa, by wspólnie oczyścić stajnię Augiasza, jaką jest współczesne państwo greckie. W trzynaście miesięcy później pogłębiający się kryzys polityczny w Grecji sugeruje, że ta szansa zanika. Skostniałe struktury stawiają opór w obronie archaicznych przywilejów, które w dłuższej perspektywie nijak nie pasują do uczestnictwa w europejskiej unii monetarnej. Krótkowzroczni politycy, zarówno w rządzie, jak i w opozycji, spory o błahostki i gołosłowne deklaracje na temat reform. Z kolei społeczeństwo, przeżywające trzeci rok recesji z rzędu, jest wściekłe, zdesperowane i pozbawione nadziei.