Świat liczy na chiński napęd

„W dwóch pierwszych miesiącach 2023 r., pod silnym przywództwem Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Chin z towarzyszem Xi Jinpingiem na czele (…) wyniki gospodarki wskazują na stabilne ożywienie” – tak zaczyna się komunikat chińskiego biura statystycznego opisujący opublikowane w środę dane makroekonomiczne. Choć konstrukcja i stylistyka dokumentu wskazują na natarczywą partyjną propagandę, to zawarte w nim wnioski w miarę dobrze oddają rzeczywistość. Roczne tempo wzrostu produkcji przemysłowej, sprzedaży detalicznej oraz nakładów inwestycyjnych w dwóch pierwszych miesiącach 2023 r. były wyższe niż w grudniu 2022 r. (Chiny nie publikują osobnych danych za styczeń). Jednak niektóre wskaźniki okazały się słabsze od prognoz ekonomistów. Rozwój chińskiej gospodarki jest na razie wolniejszy niż przed pandemią koronawirusa, a przyspieszenie trwa zbyt krótko, żeby było uzasadnione użycie przymiotnika „stabilne”.

Ze względu na wielkość chińskiej gospodarki, która w skali świata ustępuje jedynie amerykańskiej, publikowane w Pekinie dane zawsze są poddawane wnikliwej analizie przez ekonomistów. Obecnie jednak mają szczególne znaczenie, bo największe zachodnie gospodarki borykają się z wysoką inflacją, która ogranicza siłę nabywczą konsumentów. Chiny nie dość, że nie mają tego problemu (inflacja w styczniu wyniosła 2,1 proc.), to dodatkowo w grudniu zeszłego roku władze ogłosiły odejście od polityki zero COVID, która przez trzy lata ograniczała ekonomiczną aktywność, zamykając dziesiątki milionów mieszkańców Chin na długie tygodnie w domach. Średnie tempo wzrostu PKB w latach 2020–2022 spadło do 4,5 proc., najniższego poziomu od dekad. W tym roku ma nastąpić istotne przyspieszenie, które mogłoby podtrzymać globalny wzrost gospodarczy. W szczególności liczy na to Unia Europejska, dla której Chiny są głównym, poza USA, rynkiem eksportowym.