Cz. I. Nowe instrumenty rynku pracy
Za kilka dni, bo już 27 maja,
wejdzie w życie ustawa z 20 kwietnia 2004 r. o
promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j.
Dz.U. z 2013 r. poz. 674 ze zm.) znowelizowana
ustawą z 14 marca 2014 r. o zmianie ustawy o
promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz
niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2014 r. poz. 598)
dalej: ustawa o promocji zatrudnienia. Nowości w
niej przewidziane dotyczą m.in. pracodawców
zatrudniających osoby bezrobotne. Przed
rozpoczęciem lektury warto zwrócić
uwagę na kilka podstawowych pojęć. Chodzi
o definicje pracodawcy oraz przedsiębiorcy, a
także o pomoc de minimis. Otóż w
rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia pracodawcą
jest jednostka organizacyjna, chociażby nie
posiadała osobowości prawnej, a także
osoba fizyczna, jeżeli zatrudniają one co
najmniej jednego pracownika. Z kolei
przedsiębiorcę definiujemy na podstawie
przepisów unijnych. W prawie UE za
przedsiębiorstwo uważa się podmiot
prowadzący działalność
gospodarczą bez względu na jej formę
prawną. Te definicje mają znaczenie przy
ubieganiu się o pomoc de minimis. Po zmianach bowiem
środki udzielane pracodawcy na podstawie ustawy
będą stanowiły pomoc de minimis.