Artykuły autora

Stopy procentowe banku centralnego zeszły w minionych dwóch–trzech latach pod – jak to się kiedyś mówiło – strzechy. I choć strzechami już naszych domostw od dawna nie kryjemy, o cenie pieniądza kredytowego w gospodarce narodowej (bo tym są w istocie stopy) – idę o zakład – ostro debatowano przy niejednym polskim stole. Ale trudno się dziwić. W końcu stopa procentowa urosła z 0,1 proc. (jesień 2021 r.) do 6,75 proc. (jesień 2022 r.). W innych krajach bywało w tym czasie nie mniej ciekawie.

Bezrobocie jest dziś niskie. W Polsce rekordowo, co dziwi zwłaszcza tych, którzy pamiętają jeszcze początki XXI w. i plagę wymuszonej zawodowej bezczynności oraz braku perspektyw. W Europie Zachodniej bywało już lepiej – zwłaszcza w złotym okresie powojennego „kapitalizmu z ludzką twarzą”. Ale bywało też gorzej. Zwłaszcza po kryzysie roku 2008.

Czy wielu z was – drodzy czytelnicy – śledzi prace nad rozwojem cyfrowego pieniądza banku centralnego? Po angielsku: Central Bank Digital Currency. CBDC. Pewnie nie. Ja śledzę. I dlatego natrafiłem na pracę Ousmène’a Jacquesa Mandenga. To ekonomista związany w przeszłości m.in. z London School of Economics i MFW, dziś prowadzący własną działalność ekonomicznego konsultingu. Mandeng jest zwolennikiem CBDC – ja niespecjalnie (czytaj też: „Zacząłem się obawiać CBDC”, DGP Magazyn na Weekend nr 64 z 24 marca 2024 r.) Warto zapoznać się z argumentami tego szwajcarsko-brytyjskiego eksperta.