Piotr Kofta

Jeśli istnieje coś, czego ludzie nie znoszą, niewątpliwie jest to monotonia.

Jeśli istnieje coś, czego ludzie nie znoszą, niewątpliwie jest to monotonia

Kiedyś chodziłem po Pradze tropem knajp. Potem – tropem motywów literackich. Jeszcze później – by uniknąć turystycznej nawałnicy – wydeptywałem trotuary peryferyjnych dzielnic.

W każdym razie po latach – i po dziesiąt kach wizyt – wiem, że nie ma jednego sposobu na to miasto, na jego czytanie. Niektóre z tych sposobów wydają mi się wręcz dość mylące

W każdym razie po latach – i po dziesiąt kach wizyt – wiem, że nie ma jednego sposobu na to miasto, na jego czytanie. Niektóre z tych sposobów wydają mi się wręcz dość mylące

Jak refren powracają w tej książce dwa podstawowe dylematy bohaterów – pierwszy: założyć rodzinę czy poczekać. I drugi: zostać czy wyjechać. Odpowiedź brzmi: poczekać i wyjechać

Dzieci mają wstrząsający dar traktowania wydarzeń okrutnych i przerażających z osobliwym spokojem – jeśli nie pamiętają nic poza wojną, to właśnie wojna jest ich normalnością

Dzieci mają wstrząsający dar traktowania wydarzeń okrutnych i przerażających z osobliwym spokojem – jeśli nie pamiętają nic poza wojną, to właśnie wojna jest ich normalnością

Lata 90. były czasem pracowitej, kompulsywnej konsumpcji, tyleż na poziomie przedmiotów, ile na poziomie symboli. I konsumentów, którzy uwierzyli w rytualną przemianę: jeśli jesz to, co jedzą bogowie, możesz spróbować im dorównać.