Katarzyna Skrzydłowska-Kalukin

Czytając dane dotyczące tego, jak pracują młodzi ludzie z pokolenia recesji, nawet liberał może zostać socjalistą. 70 proc. jest zatrudnionych na tzw. umowy śmieciowe. Godzą się na pracę za płacę minimalną. 44 proc. młodych mężczyzn mieszka z rodzicami – więcej niż we Włoszech, gdzie wciąż żywy jest kult mammy, i niewiele mniej niż w Grecji, gdzie kryzys jest dużo głębszy. I jak tu planować przyszłość opartą na efektach pracy własnych rąk?

Polskie uczelnie nie umieją zarabiać na badaniach – piszemy dziś w DGP. Debata o kondycji i finansowaniu polskich szkół wyższych toczy się na naszych łamach już od dawna. Profesorowie, ekonomiści i ministrowie spierają się regularnie o innowacje, o wysokość nakładów na naukę i wynikającą z tego jej jakość.

Zapiszemy córkę do szkoły publicznej – mówi matka. – Nie, do prywatnej – mówi ojciec. Obie strony przerzucają się argumentami, ale wspólnej decyzji nie podejmują. Zbliża się wrzesień. Co teraz? To proste. Pójdą do sądu, ten jednemu z nich ograniczy prawa rodzicielskie, wtedy drugie podejmie decyzję.

Tak się składa, że znam sporo rodziców sześciolatków. Część z nich z ulgą przyjęła wiadomość, że mogą poczekać jeszcze rok, zanim zapiszą swoje dziecko do szkoły i od września poślą je po raz drugi do zerówki.

Państwo nareszcie oficjalnie przyznało, że kobieta ma prawo do humanitarnego porodu. I właśnie realizacji tego prawa ma służyć projekt rozporządzenia o łagodzeniu bólu porodowego.

Atmosfera była jak w filmie katastroficznym – wszystko zamarło. Na ulicach stały samochody, na torach puste tramwaje. Ludzie wysiadali z autobusów, porzucali samochody na trawnikach i szli pieszo.

Jaki jest najsłabszy punkt rodziców? Wiadomo, dzieci. Dlatego skuteczny przedstawiciel handlowy, zamiast tracić kreatywność na odpornych dorosłych, uderza w ich najsłabszy punkt. Idzie do szkoły i mówi dzieciom, że buty, które przyniósł, są super. Dziecko mu wierzy, bo człowiek tak już się rozwija, że w wieku kilku, a nawet kilkunastu lat chłonie wszystko, co usłyszy.

Brawo, to krok w stronę nowoczesnego świata. Minister Bartosz Arłukowicz, deklarując, że kobiety mają prawo do znieczulenia porodowego, rozstrzygnął spór o to, czy poród musi boleć. To świetna wiadomość z resortu po aferze refundacyjnej.

Kiedy czytam o aferach takich jak solna, przypomina mi się pewna scenka sprzed kilku lat. Północne Indie, górska mieścina, po ulicach pośród stert śmieci chodzą bezdomne krowy i psy, śpią bezdomni ludzie. Przechodzę przez metalową zardzewiałą kładkę nad strumykiem – ściekiem. Zastanawiam się, kiedy ta kładka się zarwie. Rozglądając się dookoła, można być pewnym, że nikt nie będzie sprawdzał, czy ona jeszcze może dźwigać ludzi, po prostu kiedyś pod kimś runie i wtedy będzie wiadomo, że potrzebna jest nowa.