Dominika Bychawska-Siniarska

Każdy z nas codziennie dzieli się co najmniej kilkoma linkami. Czy możemy się w ten sposób narazić na odpowiedzialność?

Vicent Del Campo, obywatel Hiszpanii, pracował w szkole artystycznej. Został oskarżony przez jedną ze współpracowniczek o molestowanie w miejscu pracy. Ponieważ wewnętrzna skarga kobiety nie została uwzględniona, zwróciła się ona do regionalnego urzędu edukacji. Władze nie podjęły żadnych działań i dlatego kobieta wszczęła postępowanie przed sądem administracyjnym – zaskarżyła bezczynność organu, który nie zapewnił jej pomocy w sprawie molestowania.

W demokratycznym społeczeństwie osoby korzystające z wolności religii nie mogą rozsądnie żywić przekonania, że nie zetkną się z sądami zaprzeczającymi ich wierzeniom, ale także opinie muszą mieć oparcie w faktach.

W demokratycznym społeczeństwie osoby korzystające z wolności religii nie mogą rozsądnie żywić przekonania, że nie zetkną się z sądami zaprzeczającymi ich wierzeniom, ale także opinie muszą mieć oparcie w faktach

Do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka zwróciło się trzech skarżących z Turcji – rodzice i córka o nazwisku Alkan. W 2000 r. siedmioletnia wówczas córka trafiła do lekarza w związku z zapaleniem dolnych dróg oddechowych. Lekarz zalecił domięśniowe podanie voltarenu. Po wykonaniu zastrzyku przez pielęgniarkę dziewczynka osunęła się na ziemię i cierpiała na poważny ból w stopie i nodze. Lekarz wyjaśnił, że jest to niegroźny efekt wykonanej iniekcji. Na drugi dzień stwierdzono uszkodzenie nerwu, które doprowadziło do paraliżu nogi.