Izabela Nowacka

W naszym zakładzie przetwórstwa mięsnego część pracowników wykonuje prace w chłodniach. Jeden z nich, wcześniej zatrudniony na innym stanowisku, został przeniesiony do pracy w tych szczególnych warunkach od 1 września 2023 r. Wynagrodzenia są u nas wypłacane 10. dnia każdego miesiąca. Jak i od kiedy płacić za tego pracownika składki na FEP?

Zatrudniamy zleceniobiorcę, który od 10 stycznia 2023 r. do 30 czerwca był wynagradzany stawką godzinową w wysokości 23 zł, a od 1 lipca wynosi ona 24 zł/godz. Ponadto otrzymuje on premię kwartalną, która wynosi 10 proc. wartości zrealizowanej sprzedaży (za I kwartał – 1571,58 zł). Zleceniobiorca przystąpił do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego i został nim objęty od początku pracy, czyli od 10 stycznia. We wrześniu stał się niezdolny do pracy z powodu choroby i przysługuje mu zasiłek chorobowy. Zwolnienie lekarskie trwa 10 dni. W marcu br. zleceniobiorca chorował, przez co jego wynagrodzenie było niższe, ale nie uzyskał zasiłku z powodu trwania okresu wyczekiwania. Czy marzec przyjąć do obliczeń podstawy zasiłku? Jak obliczyć podstawę wymiaru zasiłku chorobowego?

Pracownik od 1 września 2023 r. jest zatrudniony na pełen etat. Do 31 sierpnia 2023 r. trwała nauka zawodu. Jak w razie choroby tego pracownika ustalić podstawę wynagrodzenia/zasiłku chorobowego – czy na ogólnych zasadach z 12 miesięcy, uwzględniając wynagrodzenie procentowe w zależności od roku nauki, czy przyjąć aktualne wynagrodzenie od 1 września, tj. minimalną stawkę miesięczną? Cały czas jest to ta sama umowa o pracę, ale od 1 września nastąpiło porozumienie stron i przekształcenie warunków pracy i płacy z uczniowskich na standardowe.