Leszek Jaworski

W 2005 r. wynająłem na 30 lat lokal użytkowy z przeznaczeniem na prowadzenie w nim działalności gospodarczej. Podpisałem umowę z przedsiębiorcą, który prowadził w latach 1996-2012 działalność gospodarczą w zakresie robót związanych z budową dróg i autostrad. Wynajmował ponadto wiele lokali użytkowych, dlatego powołał nawet administrację. Płaciłem czynsz zgodnie z fakturami VAT, w których wynajmujący wskazał NIP własnego przedsiębiorstwa. Z powodów osobistych musiałem zawiesić prowadzenie firmy. Z tego powodu wynajmujący wypowiedział mi najem lokalu. Uważam, że wypowiedzenie jest bezskuteczne, gdyż umowa została zawarta między przedsiębiorcami. Wynajmujący zaś uważa, że nie jest przedsiębiorcą, ponieważ w fakturach VAT wskazywany był jako osoba zajmująca się administracją domu, a NIP podawał dla celów podatkowych, a nie dla prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Poza tym uważa, że nie ma numeru REGON oraz najem lokali nie był przedmiotem działalności wpisanej do rejestru. Czy wypowiedzenie najmu jest skuteczne?

Osoby kierujące jednostkami organizacyjnymi pomocy społecznej muszą posiadać co najmniej 3-letni staż pracy w pomocy społecznej. Takiego warunku nie spełnia kandydat, który zatrudniony był na stanowisku wiceprezydenta miasta.

W związku z przejściem na emeryturę dotychczasowej dyrektorki powiatowego centrum pomocy rodzinie powstał wakat na tym stanowisku. Zgodnie z art. 32 ust. 2 pkt 5 ustawy z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1868 ze zm.) to do zadań zarządu powiatu należy m.in. zatrudnianie i zwalnianie kierowników jednostek organizacyjnych powiatu. Wolny etat można było obsadzić na dwa sposoby: w drodze naboru wewnętrznego lub zewnętrznego. Zarząd powiatu zdecydował się na drugi wariant. Powołał komisję konkursową. Ta, w dwuetapowej procedurze, wybrała pięciu najlepszych kandydatów. W trakcie przedstawiania przez przewodniczącą komisji zarządowi powiatu wyników naboru okazało się, że jednak nie wszyscy kandydaci spełniali rygory selekcyjne. Chodziło przede wszystkim o wymóg trzyletniego stażu pracy w pomocy społecznej. Tymczasem podjęcie uchwały przez zarząd o zatrudnieniu osoby, która nie spełnia wymogów ustawowych, uruchomiłoby nadzór wojewody. Mógłby on unieważnić dokument lub zaskarżyć go do sądu administracyjnego.