Cezary Polak

Po lekturze "Zawsze jest dzisiaj" Michała Cichego spacery warszawskimi ulicami mogą nie być już takie same.

„Wszystko, co mi zostało, to Bóg i piłka nożna” – wyznaje w drugim tomie „Dziennika” Jerzy Pilch. I – jak można się spodziewać – od razu wetuje swoje słowa.

„Pod Mocnym Aniołem” to jedna z najważniejszych książek o alkoholu – narkotyku zbawiennym dla literatury, śmiercionośnym dla literatów. Juruś, bohater powieści, to nadwiślańskie wcielenie doktora Jekylla i pana Hyde’a. Całkiem przyzwoity prozaik i publicysta, a jednocześnie menel, łachudra, mitoman i alkoholik.

W szkatułkowej powieści „Śpiewaj ogrody” Paweł Huelle snuje rozważania o naturze sztuki i znów opowiada o wielokulturowym fenomenie Gdańska.

W „Klanie czerwonego sorga”, jednej ze swoich najważniejszych powieści, Mo Yan wraca do tragicznych wydarzeń XX-wiecznych dziejów rodzinnego kraju

Alegoryczna opowieść o stworzeniu świata, „Dzieci naszej ulicy” Nadżiba Mahfuza, nareszcie ukazała się po polsku. Na spolszczenie jednej z najważniejszych powieści świata arabskiego czekaliśmy prawie sześć dekad.

Opowiedziana przez Kuźniak historia Papuszy jest wielowymiarowa. Pomijając kontekst biograficzny, jest to rzecz o nietolerancji i o tym, kiedy „swój” staje się „obcy” lub „niczyj”.

Umberto Eco udowadnia wyższość encyklopedii nad Google’em i Wikipedią oraz iluzji nad prawdą.

„Wanna z kolumnadą” Filipa Springera to jedna z najważniejszych książek roku i przygnębiająca diagnoza naszego upodobania do kiczu i śmiecenia.