Cezary Polak

„Bukareszt. Kurz i krew” jest próbą zrozumienia fenomenu metropolii, w której dziejach kumulują się spektakularne nurty historii, krzyżują wpływy rzymskie i azjatyckie, wielkie dwudziestowieczne „izmy” i utopie, akty niewiarygodnego barbarzyństwa i estetycznego szaleństwa.

„Warszawskie kawiarnie literackie” Andrzeja Z. Makowieckiego to gawęda o kulturotwórczym fenomenie knajpek i jadłodajni.

Genialny strateg, apodyktyczny i nieznośny szef. Szimon Peres kreśli złożony portret Ben Guriona, twórcy państwa żydowskiego.

Hubert Klimko-Dobrzaniecki nie ucieka od sztafażu. Akcja dwunastu opowiadań z tomu „Pornogarmażerka” rozgrywa się w czytelnie zarysowanych austriackich realiach, wśród bohaterów pojawiają się prominentne postaci życia publicznego.

Sześć spektakli, teatry z Francji, Niemiec, Czech, Ukrainy i Polski. W piątek w Warszawie rozpoczyna się XII Międzynarodowy Festiwal Sztuki Mimu.

Kisielizmy stanowiły jeden z elementów kodu, którym porozumiewała się inteligencja, niektóre weszły do języka codziennego. Sam Kisiel tłumaczył, że robił felietonowy „szum” z przekonania, że satyra i sprzeciw są koniecznym elementem narodowego życia.

„Wszystkie drogi prowadzą do Mekki” to rzadki w literaturze arabskiej przypadek powieści osnutej wokół kryminalnej intrygi, niebędącej kalką anglosaskiego wzorca.

Polska jest arcytrudnym krajem dla autora thrillerów – mówi Zygmunt Miłoszewski, autor powieści „Bezcenny”.

Huszang Asadi, irański dziennikarz, tłumacz, prozaik i dysydent mimo woli, napisał książkę w formie listów do swojego oprawcy. Katem w tej jednostronnie prowadzonej korespondencji jest brat Hamid, śledczy, który przesłuchiwał i torturował Asadiego. W Islamskiej Republice Iranu prawowiernych mężczyzn nazywa się bowiem braćmi, niezależnie od tego, jakie stanowisko piastują.