Joanna Śliwińska

Urodzenie dziecka to jedno ze zdarzeń objętych ubezpieczeniem chorobowym. W czasie ciąży ubezpieczona odbiera jednak wyższy zasiłek chorobowy niż osoba niezdolna do pracy z innych powodów, a po porodzie przysługuje jej zasiłek macierzyński. Okres niezdolności do pracy, także w przypadku ciąży, to jednak okres nieskładkowy - za ubezpieczoną nie odprowadza się składek, a więc mimo otrzymywania świadczeń nie zwiększa się jej konto emerytalne. Inaczej jest w przypadku urlopów macierzyńskiego i wychowawczego. W ich trakcie ZUS opłaca, a budżet państwa finansuje składki emerytalne i rentowe. Co więcej, są one opłacane nawet wówczas, gdy rodzic nie ma prawa do tego rodzaju urlopów, bo nie jest pracownikiem, a np. zleceniobiorcą. Chodzi o to, aby rodzicielstwo nie miało negatywnego wpływu na przyszłe uprawnienia emerytalne. Wprowadzono także zachętę do legalnego zatrudniania niani - ZUS opłaci za nią część składek.

Wydawałoby się, że o systemie emerytalnym powiedziano już tyle, że nie ma miejsca na wątpliwości. Niestety wśród Polaków nadal pokutuje wiele mitów. Jednym z nich jest przekonanie, że do otrzymania emerytury potrzebny jest konkretny staż, a emeryt nie może zbyt dużo dorabiać, bo ZUS zmniejszy mu świadczenie. Tymczasem zgodnie z obowiązującymi już prawie 20 lat przepisami każdy, kto był ubezpieczony przynajmniej przez jeden dzień, będzie miał wyliczoną emeryturę (oczywiście w takim przypadku wyliczone świadczenie wyniesie ułamek grosza). Z kolei osoby, które pobierają normalną emeryturę po ukończeniu odpowiedniego wieku, nie muszą się obawiać i mogą dorabiać do woli. Dotyczy to osób urodzonych po 31 grudnia 1948 r. Przy czym osobom urodzonym wcześniej, które jeszcze nie przeszły na emeryturę, ZUS przyzna ją i wyliczy według starych zasad.

● Dlaczego uchybienie terminu do złożenia skargi nie przekreśla szans płatnika na umorzenie składek

.