Piotr Mgłosiek

W parlamencie procedowane są właśnie zmiany w ustawie o Sądzie Najwyższym. Politycy starają się wmówić społeczeństwu, że ich legislacyjna aktywność ma doprowadzić do wykonania wyroków TSUE, który nieraz krytycznie wypowiadał się o obecnym sędziowskim systemie dyscyplinarnym. Po odrzuceniu projektów opozycji zostały do rozpatrzenia projekty Prawa i Sprawiedliwości, Solidarnej Polski oraz prezydencki (ten ostatni ma być wiodący). Jak precyzyjnie ujął w mediach społecznościowych Stanisław Zabłocki, były prezes Izby Karnej Sądu Najwyższego, sędzia SN w stanie spoczynku, motywem przewodnim każdego z trzech wymienionych projektów jest to, „jak nie zlikwidować Izby Dyscyplinarnej”.

Andrzej Duda chce rozparcelować po innych izbach sędziów ID, których powołano z rekomendacji neo-KRS, co nie zakończy konfliktu z UE, tylko go jeszcze zaogni. 

Działań i zaniechań prof. Małgorzaty Manowskiej oraz prof. Joanny Misztal-Koneckiej, związanych z wykonaniem zaleceń Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (sygn. akt C-487/19), dotyczących oceny tego, czy osoby powołane w wadliwej procedurze na sędziów Sądu Najwyższego mogą orzekać, nie da się obronić. Działania naruszające prawo zawsze takimi pozostaną, mimo prób ubrania ich w pozory argumentacji prawnej.

"Myśmy zgłosili sędziów, którzy byli gotowi współpracować w ramach reformy wymiaru sprawiedliwości”, powiedział prawie rok temu z senackiej mównicy minister sprawiedliwości podczas debaty dotyczącej ustawy kagańcowej, której stosowanie zawiesił kilka miesięcy później Trybunał Sprawiedliwości w Luksemburgu.