Piotr Mgłosiek

Niektóre propozycje z projektu Krakowskiego Instytutu Prawa Karnego można by wprowadzić w życie niemal niezwłocznie. Niektórych natomiast zaakceptować nie sposób.

Może zamiast powracać do rozwlekłych, przegadanych i pisanych miesiącami opowiadań z przebiegu rozpoznania sprawy, należy dać sądom ustawowe prawo wyboru formy, w jakiej będą się tłumaczyły z zapadłego wyroku.

Po piątkowej prezentacji przez ministra sprawiedliwości wyczekiwanego projektu zmian w ustawie o Krajowej Radzie Sądownictwa z całą pewnością można stwierdzić jedno: to nie uporządkowanie sytuacji neosędziów, a uczynienie KRS znów konstytucyjną okazało się priorytetem dla nowego szefostwa resortu sprawiedliwości.

Na horyzoncie czasowym, być może jeszcze nie dość wyraźnie, pojawiła się realna szansa na uzdrowienie systemu wymiaru sprawiedliwości, sponiewieranego ośmioma latami „dobrej zmiany”. Nie ma chyba w kraju, poza, rzecz jasna, oczywistymi beneficjentami „deformy sądownictwa”, poważnego prawnika, który nie widziałby pilnej potrzeby przeprowadzenia zmian.