Andrzej Andrysiak

Jak to zwykle po klęskach, po których swoim zwyczajem śpiewamy „nic się nie stało, Polacy, nic się nie stało”, chwilę po odpadnięciu naszej drużyny z Euro rozpoczęło się polowanie.

Co to jest grecka kuracja? Taka, która nigdy nie przyniesie efektu. Z założenia nie będzie efektywna, jednak ci, którzy ją sobie aplikują, wolą oszukiwać siebie i innych. Do słownika wprowadzili ją Grecy przy współudziale Niemców i Unii Europejskiej, ale nie tylko oni preferują takie rozwiązania.

Czasem dwie proste informacje więcej mówią o stanie państwa, jakości polityki i polityków, niż opasłe analizy przygotowany przez zespoły ekspertów. Dzisiaj w DGP piszemy o przygotowanym przez Ministerstwo Finansów Krajowym Planie Dyscypliny Finansowej na 2012. Określa on, na jakich podatników urzędy skarbowe zwrócą baczniejszą uwagę. Przekładając na polski: kto może się spodziewać kontroli. W planie – oprócz kilku innych kategorii podatników – znajdują się także bardzo młodzi biznesmeni lub ci w podeszłym wieku.

Gdy trzy miesiące temu DGP ujawnił, że Komisja Europejska wstrzymała 312 mln euro dotacji z Programu Innowacyjna Gospodarka z powodu „poważnych uchybień”, minister rozwoju regionalnego Elżbieta Bieńkowska zapowiadała, że pieniądze wcale nie przepadły i w końcu zostaną nam wypłacone.

Z czego tu się cieszyć: wszystko drożeje, wiek emerytalny rośnie, pracy nie ma, dzieci też. Choć już prawie siedem lat jesteśmy w Unii, to nasze pensje są dwa i pół razy niższe od unijnej średniej. Widoków na przyszłość też nie ma: by się z nimi zrównać, trzeba 65 lat harówki i zaciskania pasa. No i jeszcze rosnący dług publiczny, ciągłe oszczędności, coraz gorsza służba zdrowia, o znikających pociągach i wirtualnych autostradach nie wspominając. Jak żyć?

Napisał do mnie prezydent. Co prawda, nie ten najważniejszy, ale zawsze. Prezydent Federacji Porozumienia Polskiego Rynku Nieruchomości w liście specjalnym adresowanym do ministra Gowina (do wiadomości mediów) na trzech stronach formatu A4 argumentuje, dlaczego pod żadnym pozorem nie należy „znosić reglamentacji” zawodów pośrednika w obrocie nieruchomościami i zarządcy nieruchomości.

W „Dyktatorze” Charliego Chaplina jest taka scena, gdy władca Tomanii przepytuje swojego doradcę na okoliczność nastrojów w społeczeństwie. Ten referuje, a na koniec dodaje: No i ludzie skarżą się, że jest za dużo trocin w chlebie. Jak to?! – dziwi się Dyktator. – Przecież to najlepsze trociny, z najlepszego drzewa, z najlepszego tartaku!

Wiele robią polscy prawodawcy, by obywatele ich nie szanowali. Pisane na kolanie niechlujne ustawy, niespójne przepisy zostawiające pole do sprzecznych interpretacji, prawo tworzone ad hoc, pod publikę – lista błędów i wypaczeń jest długa. Rząd, posłowie, ministerstwa, ogarnięci manią regulowania wszystkiego i wszystkich piszą kolejne nowelizacje właśnie znowelizowanych ustaw, w których obywatele nie próbują nawet szukać sensu. Potem te przepisy trafiają do urzędników, którzy rozumieją je albo nie, a ci na ich podstawie wydają decyzje, których zwykły obywatel nie pojmuje już ani trochę.

Niezbadanymi ścieżkami chodzi łaska wyborców. Donald Tusk niejeden zwrot przeżył w swojej długiej politycznej karierze, ale tego, co go spotkało po wyborach, pewnie nie zakładał w najczarniejszych scenariuszach. Jeszcze pięć miesięcy temu triumfował, gdy jako pierwszy polski premier po 1989 roku dostał od wyborców mandat na następną kadencję.