Artykuły autora

Związkowcy naciskają, by płaca minimalna szybciej zbliżała się do średniej (obecnie wynosi około 40 proc. przeciętnych zarobków), ale zdają się nie zauważać, że podobne marzenie ma aż 65 proc. pracujących. Dla tylu z nas pułap średniej jest nieosiągalny, więcej zarabia tylko 35 proc. zatrudnionych.

Nasi politycy nie radzą sobie z lobbystami. Ich zdaniem zajęciem tym parają się aferzyści i przestępcy, a kontakt z nimi może się okazać brzemienny w skutkach. Dlatego przed laty lobbystom przebywającym na terenie Sejmu kazano nosić specjalne, z daleka widoczne identyfikatory – żeby parlamentarzyści mogli ich omijać szerokim łukiem.

Rosną w oczach trzy główne pozycje naszych domowych budżetów. Drożeje żywność, na której zakup według GUS przeznaczamy 25 proc. posiadanych pieniędzy. Coraz wyższe rachunki za energię, wodę, gaz czy śmieci powodują, że prawie co piątą złotówkę pochłania utrzymanie mieszkania. Wydatki na transport wysforowały się na trzecią pozycję – to już trzeci wydatek domowych budżetów, stanowi ponad 9 proc. nich i stale rośnie. Przed drożyzną bronimy się, tak jak umiemy, czyli zaciskając pasa.

Lista polskich problemów jest długa, ale wiele z nich można by sprowadzić do wspólnego mianownika – wynikają z tego, że jako konsumenci oczekujemy od rynku czego innego, niż jesteśmy w stanie na ten rynek dostarczyć jako społeczeństwo.

Związkowcy straszą strajkiem, nawet generalnym. Nie podoba im się polityka rządu wobec górnictwa i energetyki, czyli branż, w których państwo ciągle jest właścicielem. A tak naprawdę nie podobają im się nieśmiałe zapowiedzi rządu, że chciałby ją zmienić, na przykład prywatyzując kopalnie. Więc ledwie związkowcy pokazali zaciśniętą pięść, a już politycy się z tych zapowiedzi wycofują. Zgodnie z życzeniem „Solidarności” Jastrzębska Spółka Węglowa wprawdzie zadebiutuje na Giełdzie Papierów Wartościowych, ale nie po to, by naprawdę zostać sprywatyzowana. Prawdziwym celem jest obdarowanie załogi pakietem 15 proc. darmowych akcji. Poza tym wszystko zostanie po staremu, ponieważ kontrolę nad spółką zachowa państwo.

Wspólną politykę rolną (CAP) wymyślono w czasach, gdy unijni eksperci zgodni byli co do tego, że ceny żywności będą rosły wolniej niż innych towarów. Popyt na inne dobra też miał według prognoz wyprzedzać znacząco zapotrzebowanie na płody rolne.

Jako konsumenci odnaleźliśmy się na rynku znakomicie. Świetnie wiemy, gdzie taniej można kupić mąkę, a gdzie cukier. Im większa inflacja, tym częściej przy zakupach kierujemy się ceną. Niewiele nas obchodzi, że jest tak niska między innymi z tego powodu, iż większość kasjerek hipermarketów nie pracuje na etacie. Przysyłają je agencje pracy tymczasowej. Właściciel sieci ma ludzi, gdy są potrzebni, może reagować błyskawicznie, bez ponoszenia kosztów ewentualnych odpraw. Jako klienci raczej nie będziemy demonstrować przed tanimi sieciami, by zatrudniały kasjerki tylko na etaty. Jesteśmy beneficjentami takiej sytuacji, rynku.

Dzięki dyskusji o OFE znaczna część społeczeństwa uświadomiła sobie, jak ważne dla naszej przyszłości są niekorzystne trendy demograficzne. A więc to, że jeśli nie zacznie się rodzić więcej dzieci, nie mamy co liczyć na jakie takie emerytury, bo nie będzie miał kto na nie zarobić. Do listy problemów, z których trzeba zdać sobie sprawę, pora dopisać kolejny. Z czego te młodsze pokolenia będą żyć, na czym zarabiać? Aspirujemy do świata bogatych, ale ciągle nie zadajemy sobie pytania, dlaczego USA, Niemcy czy Francja są bogate i czy źródełka pieniędzy pojawiają się także u nas. Dlaczego, mimo wszelkich kłopotów z długotrwałą recesją, Japonia przed tragedią była bogata? I zapewne nadal będzie, gdy się już upora ze skutkami tsunami.

Niekończący się spór o OFE ujawnił podziały znacznie istotniejsze niż tylko na zwolenników utrzymania dotychczasowej składki do drugiego filaru i tych, którzy pogodzeni są z jej obniżką, a nawet przeciwników OFE.