Artykuły autora

Zgodnie z art. 83f ust. 1 pkt 3 b ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1336; dalej: u.o.p.) „nie ma obowiązku uzyskania zezwolenia na usunięcie drzew lub krzewów, jeśli usunięcie następuje w celu przywrócenia gruntów nieużytkowanych do użytkowania rolniczego”. Ten enigmatyczny przepis budzi mnóstwo wątpliwości w praktyce. Miewają je nie tylko osoby, które z powołaniem się na niego zamierzają drzewa wyciąć, lecz także urzędnicy, którzy na skutek np. donosu sąsiada prowadzą postępowanie w sprawie wymierzenia kary za nielegalną wycinkę. Wskazujemy zatem, jak ten przepis interpretują obecnie eksperci i sądy.

1 stycznia 2018 r. znowelizowano brzmienie art. 37 ust. 11 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 503; dalej: u.p.z.p.), który określa, w jaki sposób należy ustalać wartość nieruchomości w związku z uchwaleniem dla niej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (dalej: m.p.z.p). Przy czym wbrew temu co mówią rzeczoznawcy majątkowi, opracowując prognozy skutków finansowych związanych z uchwaleniem planu, wcale nie jest takie pewne, czy regulacja ta ma wpływ na uchwalone po 1 stycznia 2018 r. m.p.z.p. Otóż twierdzą oni, że po wejściu w życie nowej regulacji, ograniczenie przez nowy plan potencjalnie dopuszczalnego wcześniej użytkowania danego gruntu - np. na podstawie wydanej decyzji zabudowy - nie pociągnie za sobą konieczności wypłaty odszkodowania dla właścicieli takich nieruchomości. Kierując się takimi prognozami, rady uchwalają plan, ale ich decyzje mogą słono kosztować gminy. Istnieje bowiem poważne ryzyko, że sąd nie podzieli zdania rzeczoznawców i samorządy będą musiały wypłacać odszkodowania.