Bartosz Czartoryski

Notka widniejąca na okładce "Gangster squad. Pogromcy mafii" obiecuje wstrząsającą historię o walce ze zbrodnią, zaś w rzeczywistości książka Paula Liebermana to wymarzona lektura nasenna i pozostaje mieć nadzieję, że wchodząca do kin adaptacja opisywanej pozycji faktycznie nie ma z nią wiele wspólnego.

Steven Spielberg potwierdza „Lincolnem”, że jest mistrzem epickich opowieści.

Audrey Hepburn symbolem wyrafinowania stała się nie tylko za sprawą małej czarnej, którą nosiła z gracją w „Śniadaniu u Tiffany’ego”. Stąpała twardo po ziemi i nie poświęcała się pielęgnowaniu otaczającego ją mitu; aktorstwo traktowała przede wszystkim nie jako powołanie, ale zwyczajną, dochodową pracę. I gdy miała już dość, po prostu grywała rzadziej, aż wreszcie opuściła plan na dobre i poświęciła się działalności charytatywnej.

„Twardziel bez broni”. To słowa Raymonda Chandlera, klasyka czarnego kryminału, posłużyły tej książce za tytuł i trudno o bardziej zwięzłe podsumowanie wizerunku Humphreya Bogarta.

„Osobliwy dom pani Peregrine” to powieść udana. Riggs nie stroni od naśladownictwa, ale łączy klasyczne wątki z fantastycznej powieści dla młodzieży z pełnowymiarowym horrorem i historią obyczajową dla nastolatków.

Małymi kroczkami, powoli, ale jednak gonimy, żeby nadrobić wielkie wydarzenia komiksowe ostatnich lat.

Na miejscu są skojarzenia z „Podejrzanymi” Bryana Singera, lecz choć Magnus Martens konstruuje swój film na podobnym schemacie narracyjnym – czyli rekonstruujących niedawne wydarzenia sekcjach dynamicznych retrospektyw krok po kroku prowadzących do chwili dla bohaterów obecnej – to „Jackpot” posiada zupełnie inny ciężar gatunkowy.

Fernando Meirelles chciał nakręcić fresk o miłości i pożądaniu. Niestety „360. Połączeni” to porażka.