Czy smak można opatentować? Prawo autorskie w kuchni bez tajemnic [KŁÓTNIE MARKIEWICZÓW]

Głównym tematem rozmowy jest kwestia ochrony smaku i zapachu, które obecnie – zgodnie z przytoczonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości UE – nie podlegają ochronie prawnoautorskiej. Podstawową barierą jest brak możliwości obiektywnego i precyzyjnego przedstawienia smaku, który jest odbierany subiektywnie i może zależeć od nastroju, emocji czy okoliczności spożywania posiłku. Choć nie wyklucza się, że przyszła technologia pozwoli na mierzalną identyfikację smaków, na ten moment ich odtwarzanie jest z punktu widzenia prawa autorskiego dozwolone.

Inaczej sytuacja wygląda w przypadku kompozycji potrawy na talerzu, która może zostać uznana za utwór plastyczny o charakterze trójwymiarowym. Wymyślne ułożenie dań w restauracjach typu fine dining może cieszyć się ochroną, mimo że jest to dzieło nietrwałe i przeznaczone do „zniszczenia” poprzez zjedzenie. Eksperci w programie podkreślają, że najwięcej realnych sporów generuje jednak fotografia kulinarna; nawet zdjęcie zwykłego kotleta schabowego może być chronione, co pokazały procesy o wysokie odszkodowania za bezprawne wykorzystanie zdjęć stockowych.

Rozmówcy wskazują również na słabą ochronę prawnoautorską kart dań oraz planów dietetycznych. Zestawienia potraw w menu często wynikają ze standardów rynkowych lub rodzaju kuchni, co ogranicza niezbędną do ochrony „swobodę twórczą”. W sytuacjach, gdy dochodzi do kopiowania całych konceptów gastronomicznych, restauratorzy zamiast na prawie autorskim, powinni częściej opierać swoje roszczenia na przepisach o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Ostatecznie najlepszą formą ochrony dla twórców w gastronomii pozostaje budowanie silnej marki i utrzymywanie wysokiej jakości serwowanych dań.