ZUS

W uchwale z 2 lutego 2016 r. (sygn. akt III UZP 18/15) SN w składzie trzech sędziów odpowiedział na pytanie zadane przez jeden z sądów apelacyjnych w sprawie obniżania składki na ubezpieczenie zdrowotne do wysokości zaliczki na podatek dochodowy pracownika. Zgodnie bowiem z art. 83 ust. 1 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 581 ze zm.) w przypadku gdy obliczona przez płatnika składka na ubezpieczenie zdrowotne jest wyższa od wyliczonej przez niego zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, składkę tę należy obniżyć do wysokości tej zaliczki. Taka sytuacja ma miejsce m.in. wtedy, gdy pracownik przez większą część miesiąca jest nieobecny z powodu choroby i uzyskuje z tego tytułu zasiłek, a za pozostałą, przepracowaną część miesiąca dostaje wynagrodzenie – przy czym jest ono tak niskie, że składka zdrowotna przewyższa zaliczkę na PIT.

Sąd Najwyższy podjął uchwałę, w której uznał, że gdy zatrudniony wcześniej wróci do pracy, organ rentowy nie ma prawa kwestionować wypłaty świadczenia za okres faktycznej choroby. Ale czy ta uchwała wpłynie na zmianę praktyki ZUS? To się dopiero okaże

Sezon grypowy bywa nieubłagany. Załóżmy więc taką sytuację: w styczniu i lutym pracownik chorował łącznie 33 dni, a tym samym wykorzystał okres pobierania wynagrodzenia chorobowego. W marcu grypa znowu uderzyła – wydawałoby się, że ze zdwojoną siłą. Ostatecznie choroba trwała 4 dni, a zwolnienie od pracy opiewa na 2 tygodnie. Oczywiście w takiej sytuacji wielu z nas zdecydowałaby się odpocząć przez okres, który pozostał do końca zwolnienia, ale znajdą się i tacy, którzy będą chcieli wrócić do pracy, np. ze względów finansowych. Przyjmijmy więc, że chęcią powrotu do pracy pała nasz pracownik. Idzie do lekarza, a ten potwierdza, że pacjent jest zdrowy. Zatrudniony wraca do pracy, pracodawca powiadamia ZUS, a ten... zabiera pracownikowi zasiłek za cały okres choroby.