ZUS

ZUS, odmawiając rozwiedzionym prawa do świadczenia, stosuje regulację, która nie istnieje. Sąd Okręgowy w Lublinie postanowił ukrócić tę praktykę.

Firmy delegujące i zatrudnieni w nich pracownicy mogą czuć się pokrzepieni ostatnimi korzystnymi dla nich wyrokami Sądu Najwyższego i Trybunału Konstytucyjnego w zakresie ubezpieczeń społecznych pracowników delegowanych.

Listopadowy wyrok Sądu Najwyższego i najnowsze stanowisko resortu pracy wskazują, że obrót krajowy przedsiębiorstwa nie może być uznawany za najważniejszą przesłankę podlegania pracowników delegowanych polskiemu systemowi zabezpieczenia społecznego.

Od początku 2016 r. organ rentowy nie odzyska już swoich należności przed wierzytelnościami kontrahentów upadającej firmy. Nadal jednak na propozycje układu będzie mógł powiedzieć „nie”.

Poradnia ubezpieczeniowa z 14 stycznia 2016.

Zgodnie z art. 82 ust. 8 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, składka na ubezpieczenie zdrowotne nie jest opłacana z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej przez osobę, której świadczenie emerytalne lub rentowe nie przekracza miesięcznie kwoty minimalnego wynagrodzenia, w przypadku gdy osoba ta uzyskuje dodatkowe przychody z tej działalności w wysokości nieprzekraczającej miesięcznie 50 proc. wysokości najniższej emerytury albo opłaca podatek dochodowy w formie karty podatkowej. Co ważne,

Zmiana przepisów zasiłkowych będzie miała także swoje odzwierciedlenie w dokumentach rozliczeniowych.

Nowe przepisy nie określają, jakie dokumenty zwolnią płatnika z opłacania składek za zleceniobiorcę. ZUS ich też nie precyzuje, ale mimo to może je zakwestionować i nakazać przedsiębiorcy zapłatę odsetek od zaległości.