wyjazd służbowy

Osoba fizyczna prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego towarów (PKD 49.41.Z). Przedsiębiorca ten świadczy na ternie UE usługi transportowe, wykorzystując samochody ciężarowe. Podatek dochodowy rozlicza na zasadach ogólnych, prowadząc podatkową księgę przychodów i rozchodów. Przedsiębiorca wykonuje usługi transportowe osobiście jako właściciel – kierowca, a także przez zatrudnionych kierowców. Osobiste wyjazdy przedsiębiorcy (jako kierowcy) są wyjazdami służbowymi, które wykonuje w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w celu realizacji przyjętego zlecenia na wykonanie usługi transportowej. Przedsiębiorca zalicza do kosztów uzyskania przychodu wartość diet z tytułu ww. podróży służbowych, w części nieprzekraczającej wysokości diet przysługujących pracownikom. Diety naliczone są na podstawie prowadzonej ewidencji dla każdego wyjazdu z określonymi datami i godzinami rozpoczęcia wyjazdu, przekraczania poszczególnych granic oraz zakończenia wyjazdu. Czy przedsiębiorca prawidłowo rozlicza swoje podróże służbowe w kosztach uzyskania przychodów?

Jestem zatrudniony na podstawie umowy o pracę, ale czasami wykonuję też dodatkowe umowy zlecenia dla innego podmiotu. Zdarza się niestety, że zleceniodawca organizuje szkolenia stacjonarne dla zleceniobiorców. Wymaga to ode mnie dojazdu (150 km w jedną stronę), a także zwolnienia z pracy na kilka godzin. Ponadto po szkoleniach organizowane są ich podsumowania, na których wymagana jest moja obecność, co także wiąże się dojazdami i zwolnieniem z pracy, mimo że podsumowanie można byłoby zorganizować online. Z umowy zlecenia wynika, że mam obowiązek uczestniczyć w szkoleniach i podsumowaniach, a wynagrodzenie z umowy zlecenia pokrywa wszelkie dodatkowe koszty zleceniobiorcy. Czy jednak dotyczy to także kosztów dojazdów? Czy zleceniodawca nie powinien opłacić mi kosztów swoistej delegacji i wystawić czegoś w rodzaju polecenia wyjazdu służbowego?

Jeżeli podwładny godzi się na pracę w innym miejscu, a szef pokrywa mu koszty podróży do miejsca oddelegowania, to powstaje przychód z nieodpłatnych świadczeń związanych ze stosunkiem pracy – orzekł Naczelny Sąd Administracyjny.

Maciej Nawacki, prezes Sądu Rejonowego w Olsztynie, odmówił wydania polecenia służbowego wyjazdu do Warszawy sędziemu Pawłowi Juszczyszynowi.

Jak poprawić błąd na poleceniu wyjazdu służbowego? W jaki sposób uregulować zasady korzystania z kart służbowych przez pracowników urzędu? Czy do zobowiązań finansowych z podziałem na długoterminowe i krótkoterminowe potrzebna jest analityka?

Organizowanie wyjazdów służbowych nie może być rozliczane w ramach procedury VAT marża – uważa dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej.

Lekarz, który rzekomo odbył szkolenie językowe w egzotycznym kraju, nie ujmie wyjazdu w kosztach podatkowych – orzekł wczoraj Naczelny Sąd Administracyjny.

Pracownik, który dostaje od pracodawcy zryczałtowany zwrot kosztów używania prywatnego samochodu dla celów służbowych, musi zapłacić od niego PIT – orzekł WSA w Lublinie.

Warunki zatrudnienia pracowników delegowanych na terytorium Polski, zasady współpracy z właściwymi organami innych państw członkowskich, zadania i uprawnienia Państwowej Inspekcji Pracy związanych z delegowaniem pracowników w ramach świadczenia usług określa ustawa o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług.

Pracownik otrzymał od pracodawcy polecenie wyjazdu służbowego, w którym wskazano jako środek transportu pociąg II klasy. Po zakończeniu wyjazdu pracownik przedstawił rozliczenie kosztów przejazdu samochodem prywatnym. Czy wobec wskazania konkretnego środka transportu pracodawca ma obowiązek rozliczyć koszty przejazdu w sposób dokonany przez pracownika? Czy też zgodnie ze wskazaniem zawartym w poleceniu wyjazdu?