transport zbiorowy

Praktycznie cały ciężar organizowania komunikacji zbiorowej spadnie na władze województw. Dla gmin to duża ulga. Dla marszałków – wprost przeciwnie.

Przeprowadzając analizę kosztów i korzyści w perspektywie 10-letniej, gminy muszą zidentyfikować ryzyko związane z obowiązującym kontraktem na świadczenie usług transportu zbiorowego i je wycenić. Problemem mogą okazać się zwłaszcza te zawarte z podmiotami zewnętrznymi.

Przygotowanie planów transportowych do końca tego roku jest z czysto technicznych powodów zupełnie nierealne – alarmują samorządowcy i eksperci.

Rządzący chcieliby zamalować białe plamy w transporcie zbiorowym, ale ich plany mogą rozbić się o deficyt kierowców. Jest ich od 50 do 100 tys. za mało.

Rząd chce, by nowelizacja ustawy o publicznym transporcie zbiorowym weszła w życie w styczniu 2019 r., jednocześnie stawiając wymagania, których nie sposób będzie do tego czasu spełnić.

Pomysły rządu na załatanie dziurawej siatki połączeń: obowiązkowe plany transportowe dla wszystkich samorządów oraz łączenie w pakiety tras dochodowych i deficytowych.

Rząd przedstawi dziś swój pomysł na zorganizowanie publicznego transportu zbiorowego. Duże firmy nie będą do końca zadowolone, a małe mogą zostać wyrugowane z rynku.

Tak jak przewidywaliśmy, kluczowe przepisy ustawy o publicznym transporcie zbiorowym nie wejdą w życie – jak planowano – od 1 stycznia 2018 r. Jeszcze przez rok transport osób będzie się odbywał na obecnych zasadach: przewoźnicy nie stracą dotychczasowych zezwoleń, a pasażerowie prawa do ulg ustawowych.

Rada miasta podjęła uchwałę w sprawie ustalenia stawki opłaty za korzystanie przez operatorów i przewoźników z przystanków komunikacyjnych, których właścicielem albo zarządzającym jest gmina. W jednym z jej zapisów ustalono jednolitą stawkę opłaty w wysokości 0,05 zł za jedno zatrzymanie środka transportu na przystanku komunikacyjnym. Czy tak określona wysokość daniny nie narusza zakazu dyskryminacji?

Od 1 lipca 2016 roku zmieniają się przepisy obowiązujące w komunikacji miejskiej w Warszawie, dotyczące między innymi zasada przewożenia rowerów oraz uprawnień osób niepełnosprawnych.

Jednostki lokalne chcą, aby od 2017 r. na niektórych trasach pasażerów mogły wozić tylko wybrane firmy. Zgodnie z ustawą z 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (t.j. Dz.U z 2015 r. poz. 1440) od stycznia 2017 r. odpowiedzialność za organizację komunikacji przejmie samorząd – gmina, powiat, województwo oraz związek gminny lub powiatowy (wszystko zależy od zasięgu przewozów). Celem zmian jest m.in. uporządkowanie rynku przewozów pasażerskich.