testament

Od 2011 roku w prawie spadkowym funkcjonuje instytucja zapisu windykacyjnego. Zapis ten istotnie różni się od zapisu zwykłego, co ma konsekwencje dla uprawnienia do pobierania pożytków z rzeczy objętej zapisem. Uprawnienie do pobierania pożytków uzależnione jest bowiem od dobrej wiary zapisobiercy zwykłego, która ‒ jak przesądził Sąd Najwyższy ‒ może być skutecznie zakwestionowana przez spadkobierców. Jeśli spadkobiercy to uczynią, wówczas uprawnienie do pobierania pożytków z rzeczy objętej zapisem zwykłym, aż do momentu wymagalności roszczenia zapisobiercy o przeniesienie prawa własności, będzie przysługiwało spadkobiercom, a nie zapisobiercy zwykłemu.

Sąd Najwyższy rozwikłał spór, który od wielu lat stanowił jeden z najpoważniejszych problemów z zakresu prawa spadkowego i dla doktryny, i dla zwykłych obywateli. Stwierdził bowiem, że konsekwencje związane z wydziedziczeniem dotyczą wyłącznie konkretnej osoby, zaś nie mogą odnosić się do rodziny niegodnego spadku.

Sporządzając ostatnią wolę w formie ustnej, należy postępować ściśle według przepisów kodeksu cywilnego. Tylko częściowe ogłoszenie woli spadkobiercy – przy świadkach, w sytuacji zagrożenia śmiercią – powoduje w efekcie nieważność całego testamentu – orzekł Sąd Najwyższy.