Strasburg

Grzywna wymierzona za noszenie domowej roboty przyłbicy podczas demonstracji może być uznana za naruszenie europejskiej konwencji praw człowieka jako środek nieproporcjonalny w demokratycznym społeczeństwie.

Wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawie „Novaya Gazeta” i inni przeciwko Rosji (skarga nr 11884/22) jest kolejnym dowodem na to, że Kreml zamienia swoje państwo w machinę cenzury, w której wszelkie oznaki niezależnej myśli i krytyki są brutalnie tłumione. Pod pozorem ochrony przed „dyskredytacją wojska” i „rozpowszechnianiem fałszywych informacji” rosyjskie władze wdrożyły prawo, które w praktyce uniemożliwia dziennikarzom, aktywistom i obywatelom wyrażanie jakichkolwiek opinii odbiegających od oficjalnej propagandy.

W wyroku z 23 stycznia 2025 r. w sprawie H.W. przeciwko Francji (skarga nr 13805/21) Europejski Trybunał Praw Człowieka miał okazję przyjrzeć się regulacjom francuskiego prawa rodzinnego. Sprawa dotyczyła rozwodu z orzekaniem o winie, w którym wyłączną winę przypisano H.W. na podstawie zarzutu, że zaprzestała współżycia seksualnego z mężem

Przemoc domowa obejmuje nie tylko obrażenia fizyczne, lecz także cierpienie psychiczne, które jest istotnym aspektem tego zjawiska - tak stwierdzili sędziowie ETPC, rozpatrując skargę obywatelki Armenii. Wyrok, który zapadł, to sygnał do wszystkich państw członkowskich Rady Europy, że akty przemocy domowej muszą być odpowiednio karane przez władze krajowe. Materialne i proceduralne obowiązki pozytywne wynikające z art. 3 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności należy zawsze wdrażać i respektować, a odszkodowanie za szkody niemajątkowe powinno być dostępne w ramach środków zaradczych

Inwigilacja, w tym podsłuchy telefonów czy monitorowanie korespondencji, należą do normalnych działań operacyjnych wszystkich służb wywiadu i ochrony państwa. Nie mogą jednak być prowadzone w sposób bezprawny, naruszający standardy ochrony praw człowieka. W sprawie Klaudia Csikós p. Węgrom (skarga nr 31091/16) skarżąca – węgierska dziennika – podnosiła, że jej telefon był podsłuchiwany między 3 a 6 listopada 2015 r. przez organy śledcze w celu zidentyfikowania jej kontaktów i źródeł dziennikarskich, a próby dochodzenia naruszenia jej praw i wolności na poziomie krajowym okazały się niemożliwe do skutecznego zastosowania.

Sprawa Saakaszwili przeciwko Gruzji (skargi nr 6232/20 i 22394/20) budziła duże zainteresowanie ze względu na sytuację skarżącego: były prezydent Gruzji (2004–2013) odbywa karę sześciu lat pozbawienia wolności. On i jego zwolennicy uważają wyrok za motywowany politycznie. 

Skarżąca, Marina Hamzayan, obywatelka Armenii, należy do związku wyznaniowego świadków Jehowy. Sprawa dotyczy kary administracyjnej nałożonej przez władze nieuznawanej Republiki Górskiego Karabachu, podtrzymanej następnie przez niemal wszystkie instancje sądowe, za prowadzenie rozmów na tematy religijne w formule odwiedzin w domu osób, które nie należały do tego związku wyznaniowego.

Brak polskiego sędziego w sprawie Wałęsy przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka jest niefortunny, ale nie daje podstaw do podważania tego – skądinąd bardzo ważnego – wyroku.

12 grudnia 2023 r. zapamiętamy z wielu powodów. Jednym z nich jest wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawie Przybyszewska i inni przeciwko Polsce (skarga nr 11454/17). To długo oczekiwane rozstrzygnięcie potwierdzające obowiązek Polski zapewnienia prawnych ram ochrony dla związków osób tej samej płci.

Za koordynację wykonywania wyroków Europejskiego Trybunału Prawa Człowieka w Polsce odpowiadałby pełnomocnik rządu, a ich niewykonanie groziłoby odpowiedzialnością karną – przewiduje propozycja Krajowej Izby Radców Prawnych.

W wyniku trzęsienia ziemi w Meksyku we wrześniu 1985 r. matka G.T.B. złożyła wniosek o repatriację do Hiszpanii, osiedlając się z rodziną na Teneryfie. Po przyjeździe G.T.B. nie został zarejestrowany jako urodzony w Meksyku. 

Sprawa Bild GmbH & Co. KG przeciwko Niemcom (skarga nr 9602/18) dotyczyła nakazania przez niemieckie sądy portalowi internetowemu Bild.de usunięcia nagrania z kamery przemysłowej, na którym zarejestrowano interwencję funkcjonariuszy w klubie nocnym w Bremie, do czasu „zamazania” – a poprzez to zanonimizowania – wizerunku (twarzy) jednego z interweniujących policjantów.

Parlament Europejski, na posiedzeniu plenarnym w Strasburgu, przyjął budżet Unii Europejskiej na 2024 rok. Wynosi on ostatecznie 189,4 mld euro. Oznacza to wzrost o około 2,8 mld euro w porównaniu z budżetem na rok 2023.

Wyrok z 11 lipca 2023 r. w sprawie Gaspari p. Armenii (skarga nr 67783/13) dotyczy niezmiennie aktualnego, a w kontekście emocji towarzyszących rozpoczętej właśnie kampanii wyborczej jeszcze ważniejszego tematu granic wolności wypowiedzi w odniesieniu do krytyki urzędników państwowych. 

Telek był asystentem naukowym na Uniwersytecie Yıldız Teknik w Stambule i był zapisany na studia doktoranckie w Paryżu. Şar pracował na tym samym tureckim uniwersytecie jako asystent naukowy i kontynuował studia doktoranckie w Europejskim Instytucie Uniwersyteckim we Florencji. 

Sprawa dotyczyła kary dyscyplinarnej nałożonej przez Wysoką Radę Sędziów i Prokuratorów na Ayşe Sarısu Pehlivan, turecką sędzię i sekretarza generalnego związku zawodowego sędziów, organizacji mającej na celu promowanie praworządności i strzeżenie niezależności i bezstronności sądownictwa.

W tajnym głosowaniu luksemburski europoseł Marc Angel (Socjaliści i Demokraci) został wybrany w środę na stanowisko wiceprzewodniczącego Parlamentu Europejskiego. Nowo wybrany wiceprzewodniczący zastępuje Greczynkę Evę Kaili, która została odwołana po wybuchu skandalu korupcyjnego.

Założyciel demaskatorskiego portalu WikiLeaks Julian Assange odwołał się do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (ETPC) w Strasburgu od decyzji brytyjskiego rządu, który zezwolił na jego ekstradycję do Stanów Zjednoczonych - podała w piątek agencja Reutera.

Wyrok ETPC w sprawie Rouillan vs Francji, który zapadł w Strasburgu 23 czerwca 2022 r., z całą pewnością uznać można za kontrowersyjny. Dotyczy bowiem publicznych pochwał terroryzmu wypowiadanych przez osobę skazaną wcześniej dwukrotnie na karę dożywotniego pozbawienia wolności za dokonane akty terroru.