Ustawodawcy i rządowi nie wolno wszystkiego. Stan epidemii nie zakazuje pokojowych zgromadzeń
Zgodnie z art. 57 konstytucji
„każdemu zapewnia się wolność organizowania pokojowych zgromadzeń i
uczestniczenia w nich. Ograniczenie tej wolności może określać ustawa”.
Kluczowe jest słowo „ograniczenie”. Co innego ograniczenie wolności
gromadzenia się, a co innego całkowite wyłączenie możliwości pokojowych
zgromadzeń. Ta ostateczna restrykcja jest dopuszczalna jedynie w stanie
wojennym i stanie wyjątkowym, co wynika z art. 233 konstytucji. Stan
epidemii – zgodnie z deklaracjami władz politycznych – nie jest stanem
nadzwyczajnym. Co istotne, nawet w stanie klęski żywiołowej nie jest
możliwe wprowadzenie generalnego zakazu zgromadzeń, a ewentualne
ograniczenia tej wolności obywatelskiej muszą odpowiadać ogólnym zasadom
proporcjonalności, celowości i konieczności (art. 31 ust. 3
konstytucji).