prawo karne

W ubiegłym tygodniu na łamach DGP opisaliśmy wątpliwości ekspertów związane z dodaniem do kodeksu karnego art. 223a i 223b k.k. Przepisy te przewidują odpowiednio do pięciu, a nawet ośmiu lat pozbawienia wolności za udostępnianie bez zgody funkcjonariusza informacji z jego życia prywatnego, które mogłyby spowodować zagrożenie bezpieczeństwa jego lub jego rodziny. Trzy lata mają z kolei grozić za nawoływanie do tego czynu.

Na pół roku ograniczenia wolności skazał Sąd Rejonowy w Olsztynie Emila K. oskarżonego o znęcanie się nad zwierzętami. Wysłał on przesyłką kurierską cztery gekony, a sposób transportu - w ocenie sądu - powodował zbędne cierpienie i stres zwierząt.

Pomimo że Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1937 z dnia 23 października 2019 r. w sprawie ochrony osób zgłaszających naruszenia prawa Unii (Dz. U. UE. L. z 2019 r. Nr 305, str. 17 z późn. zm.; dalej jako Dyrektywa) nałożyła na państwa członkowskie Unii Europejskiej obowiązek wprowadzenia w terminie do dnia 17 grudnia 2021 r. odpowiednich regulacji dotyczących ułatwienia zgłaszania naruszeń prawa i zapewnienia odpowiedniej ochrony osobom zgłaszającym, to stosowne przepisy póki co nie weszły w życie.

7 lipca br. Sejm uchwalił kolejną nowelizację kodeksu karnego. Wprowadza ona żywo komentowaną propozycję orzekania przepadku pojazdów, którymi poruszali się nietrzeźwi lub odurzeni sprawcy przestępstw komunikacyjnych. Orzekana przez sąd karny zmiana właściciela z kierowcy na Skarb Państwa ma wspomóc wymiar sprawiedliwości w skutecznej walce z piratami drogowymi i ograniczyć liczbę przestępstw popełnionych przez pijanych kierowców. Kwestię wyjaśnia dr Artur Pietryka, adwokat, kancelaria Wardyński i Wspólnicy.

Przyjęcie łapówki będzie o wiele surowiej karane niż jej wręczenie, a ludobójstwo traktowane łagodniej niż zabójstwo w typie kwalifikowanym – to tylko niektóre absurdy nowelizacji kodeksu karnego, na które zwraca uwagę Krakowski Instytut Prawa Karnego