prawo autorskie

Pomimo że od lat w środowisku hotelarskim znany jest obowiązek zawarcia z organizacją zbiorowego zarządzania prawami autorskimi stosownej umowy dotyczącej pokojów wyposażonych w telewizory, wciąż wielu właścicieli hoteli szuka alternatywnych, bezpłatnych rozwiązań. Pomysłów na omijanie prawa nie brakuje, zaś sprawy te najczęściej kończą się w sądzie. Gdzie jest jednak problem, który pobudza kreatywność w omijaniu przepisów? I czy rzeczywiście przepisy da się obejść?

 Uczestnictwo w manifestacjach nie zwalnia z przestrzegania przepisów o ochronie wizerunku. Utrwalanie i rozpowszechnianie wizerunków uczestników może wiązać się konsekwencjami prawnymi.

Spółka medyczna planuje zakup dla pracowników bazy e-czasopism. Są to materiały wideo i artykuły. Umowa będzie podpisana z wydawcą z USA, który ma w Europie swojego przedstawiciela. Spółce dostarczono certyfikat rezydencji dostawcy. Jak to rozliczyć w księgach?

Cyfryzacja treści i szeroki dostęp do platform umożliwiających umieszczanie informacji w sieci Internet spowodował nie tylko poszerzenie wiedzy, ale rozbudził też mechanizm wspólnej inspiracji twórców. Wspomniane zjawisko, które towarzyszy nam od momentu powstania mowy, jest jednak często źle rozumiane lub, mówiąc łagodnie, nadużywane. Szczególnego znaczenia nabiera to w świetle korzystania z treści publikacji prasowych, które łatwo mogą „paść łupem” światowych gigantów usług społeczeństwa informacyjnego.

Nabywca programu komputerowego ma prawo do jego dekompilacji w celu usunięcia błędów i nie narusza w ten sposób praw autorskich – uznał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku ważnym nie tylko dla środowisk informatycznych.

Praktycznie żyjemy w internecie. Spora część naszej dziennej aktywności to wizyty na portalach społecznościowych. Wrzucamy na nie i przechowujemy ogromne ilości informacji – zdjęć, tekstów, filmów, zapisów lokalizacji czy memów. Dane te mają nie tylko charakter osobisty. Wiążą się też z działaniem zarobkowym, choćby w przypadku artystów. Choć cyfrowe - treści te składają się na swoiste pamiętniki, które zostają gdzieś na serwerach. A co stanie się z naszym wirtualnym „ja” kiedy odejdziemy?  Kto będzie miał prawo do konta po naszej śmierci i co stanie się z pozostawioną w sieci cyfrową schedą?

Mimo zakreślenia przez Unię Europejską terminu do 7 czerwca 2021 roku Polska nie wprowadziła ustawy dostosowującej krajowe przepisy prawa do Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/790. Przedmiotem dyrektywy są przede wszystkim prawa autorskie i prawa pokrewne na jednolitym rynku cyfrowym. Przepisy wielokrotnie konsultowane z organizacjami twórczymi, dalej nie znajdują swojego odzwierciedlenia w ścieżce legislacyjnej.

Take-Two Interactive Software, amerykański producent i wydawca gier komputerowych, pozywa 10 programistów za naruszenie praw autorskich.

Rekompensaty, które twórcy otrzymują za użyczenie książek i czasopism przez biblioteki publiczne, nie podlegają daninie od towarów i usług – wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny we wczorajszym wyroku.

Zadaniem prawa do wideogramu (inaczej niż prawa autorskiego) nie jest stanie na straży osób, które faktycznie tworzą dzieła o określonych cechach, ale ochrona podmiotów, które zdecydowały się zainwestować (swój czas, pieniądze itd.) w tworzenie dzieł filmowych.

W wielu stosunkach gospodarczych dochodzi do udzielenia licencji do praw autorskich lub pokrewnych. Zdarza się, że są to umowy terminowe, które wygasają po określonym czasie, jednak w większości przypadków są to umowy na powyżej pięć lat lub bezterminowe. W takiej sytuacji umowa trwa aż do momentu jej rozwiązania. Choć, co do zasady, każdy bezterminowy stosunek prawny można wypowiedzieć, to nie zawsze jest to wolą stron w momencie zawarcia umowy.

Wykorzystanie sztucznej inteligencji może naruszać wizerunek i wyrządzać szkodę.

-  Jeżeli dociążymy kina opłatami, to zmniejszą się też dochody budżetu państwa. A małe kina w ogóle mogą nie osiągnąć zysku - uważa Joanna Kotłowska, prezes Polskiego Stowarzyszenia Nowe Kina, zrzeszającego największe sieci multipleksów w Polsce, menedżer i doradca w Cinema City Cinemas.

Pewien znany dziennikarz wytknął ostatnio użytkownikowi Twittera, że ten „ukradł” jego zdjęcie kadru z telewizora z jakąś sceną z igrzysk olimpijskich. Nie śledziłem dalej wątku, więc nie wiem, na czym ostatecznie stanęło. Ale ta wymiana zdań skłoniła mnie do zastanowienia, czy screenshot jest rzeczywiście chroniony prawem autorskim, innymi słowy, czy może być uznany za niezależny utwór