Polska - Chiny

„Chiny się zmieniły, dlatego my musimy zmienić nasze podejście” – ogłosił w zeszłym roku niemiecki rząd. W rzeczywistości dalej traktuje handel z Państwem Środka priorytetowo.

Trudno się dziwić, że wizyta prezydenta Andrzeja Dudy w Pekinie wywołała kontrowersje. Pomijając tradycyjną wojenkę polityczną, w której najbardziej zaciekli kibice obu głównych drużyn podzielili się idealnie po linii sporu, spotkanie Andrzeja Dudy z Xi Jinpingiem rzeczywiście można oceniać bardzo różnie. Chiny to kraj traktowany przez lidera wspólnoty euroatlantyckiej, czyli USA, jako główny globalny przeciwnik Zachodu. Nie sposób przejść obok tego obojętnie, nawet oczekując od naszych władz, że będziemy samodzielnym sojusznikiem Waszyngtonu, a nie jego zwasalizowanym petentem. Jeśli czujemy się solidarnym członkiem tej wspólnoty państw i oczekujemy solidarności od pozostałych, w szczególności od hegemona, to takie kwestie trzeba brać pod uwagę.

Podróż Andrzeja Dudy do Pekinu odbywa się w czasie zaostrzenia relacji na linii Chiny–UE. Prezydent zapewniał Xi, że „działania Polski w ramach prezydencji w UE będą mogły przyczynić się do budowania wzajemnych relacji”.

Po trzech latach ograniczeń związanych z pandemią Covid-19 chińskie biura podróży od 10 sierpnia mogą organizować wycieczki grupowe do kolejnych 78 państw, w tym Polski – podały państwowe media.

Rywalizacja między USA a Chinami zaostrza się, a plany Warszawy wobec Pekinu zaczynają się coraz bardziej rozjeżdżać z tym, co robi Biały Dom