polemika

Polska polityka zagraniczna musi być globalna, a bezpieczeństwo Polski i jej mieszkańców należy oprzeć na systemie odporności państwa i społeczeństwa. Wiceszef MON Marcin Ociepa przekonuje, że rząd nie tylko ma świadomość tych zadań, lecz także wzorowo je realizuje. Sprawdźmy.

Struktury baniek środowiskowych źle znoszą wymiany myśli. Świetnie za to hajdę (to z Mickiewicza: „Hajda na Moskala!”; cóż, Moskalem może być dzisiaj każdy). Za moich czasów (by powiedzieć prawdę, zawsze ktoś inny ma swoje, psia krew) polemiki międzyredakcyjne towarzyszyły gazetom jak markietanki wojsku.

Pierwszego września opublikowałem tekst „Armia nie rośnie. Zawodowi żołnierze odchodzą”. Wczoraj na łamach DGP polemizował z nim minister obrony i wicepremier Mariusz Błaszczak. Stwierdził, że „zarzut o nieznacznym spadku liczby żołnierzy jest chybiony”. Przypomnę fakty: liczba żołnierzy na koniec lipca wyniosła 111 259 i była o prawie 300 mniejsza niż dokładnie rok wcześniej.

Co jest najbardziej charakterystyczną cechą przeprowadzonych zmian w strukturach władzy sądowniczej? Otóż to, że na najwyższych szczeblach, najpierw w Trybunale Konstytucyjnym, a potem w sądach, dokonał się w ciągu ostatnich siedmiu lat szczególnego rodzaju skok na stanowiska. W zasadzie tylko tyle - pisze Marta Romańska, sędzia Sądu Najwyższego w Izbie Cywilnej, dr hab., prof. UJ.

- Konieczność zabrania głosu wynika z wywiadu, którego udzieliła Pierwsza Prezes SN - Małgorzata Manowska DGP . W wywiadzie tym ocena sprawy została dokonana w sposób nierzetelny, a jedną z form tej nierzetelności było przywołanie mojego postępowania, jako sędziego w tej sprawie, w kontekście, który nastawiony jest na sugerowanie braku mojej bezstronności - pisze Jarosław Matras, sędzia Izby Karnej SN.

Od starożytności stosowano teriak, czyli driakiew, miksturę złożoną z ponad 80 składników, którą uznawano za lek na wiele chorób. Choć jego skuteczność podawano w wątpliwość, przestano go uznawać za lekarstwo dopiero pod koniec XIX w. Obserwując toczącą się od lat debatę dotyczącą wpływu płacy minimalnej, można odnieść wrażenie, że i w tym przypadku mamy do czynienia z panaceum, którego zbawiennego wpływu nie potwierdza większość badań, a które jest polecane jako rozwiązanie bolączek rynku pracy.

Jeśli organy samorządu radcowskiego zdecydują się wykonywać wydane z naruszeniem prawa do sądu „orzeczenia”, zrobią to świadomie i wbrew postanowieniom konstytucji i obowiązującego Polskę prawa międzynarodowego.

Korzyści ze słabej waluty są krótkookresowe i ułudne, a straty ciągną się bardzo długo i są konkretne.

W wywiadzie opublikowanym w DGP 15 września 2021 r. prof. Jan Zimmermann wskazuje, że ostatnia nowelizacja kodeksu postępowania administracyjnego wprawdzie późno, lecz poprawnie wykonuje wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 2015 r. w sprawie P 46/13. Nie sposób zgodzić się z tym stwierdzeniem.

W tekście „Spór fundamentalny” (Magazyn DGP z 27 sierpnia 2021 r.), będącym polemiką z moją opinią „Zielony Ład to nie komunizm” (Magazyn DGP z 13 sierpnia 2021 r.), Łukasz Warzecha przekonuje, że klimat zmieniał się zawsze i „nie ma w tym niczego niezwykłego”, a decydujący wpływ człowieka na globalne ocieplenie jest „dyskusyjny”.

Nazwa projektowanego bytu prawnego nie będzie nikogo wprowadzać w błąd. Z prof. Andrzejem Kidybą polemizuje Paweł Tomczykowski, partner zarządzający Kancelarią Ożóg Tomczykowski.

"Z zainteresowaniem przeczytałem artykuł prof. Krzysztofa Koźmińskiego „Właściciele galerii handlowych podczas epidemii zostali poszkodowani podwójnie”, który ukazał się w DGP nr 134 z 14 lipca br. Cieszy podjęcie trudnego tematu, jakim jest ciągnący się spór między właścicielami galerii handlowych a najemcami w kontekście pandemicznych zakazów działalności handlowej oraz reakcji państwa na tę sytuację w postaci rozwiązań tzw. ustawy covidowej. W tekście znalazłem jednak kilka tez, które wymagają polemicznej reakcji" - pisze w polemice Prof. dr hab. Tomasz Sójka Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

W artykule DGP nr 123 z 29 czerwca 2021 r. („Który sąd skontroluje decyzje PFR? Przedsiębiorcy czekają na ostateczny wyrok”) kwestia kontroli sądowej rozstrzygnięć Polskiego Funduszu Rozwoju (PFR) w ramach Tarczy Finansowej dla Małych i Średnich Firm (MSP) została przedstawiona jako dyskusyjna. W rzeczywistości zarówno przepisy prawa materialnego, jak i orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego nie powinny pozostawiać w tym zakresie wątpliwości, tj. właściwości drogi cywilnej - pisze Zbigniew Karaś, partner w Kancelarii Karaś i Wspólnicy.

W swojej replice na moją odpowiedź, p. Radziejowska, kierowniczka delegatury zewnętrznej Instytutu Pileckiego w Berlinie, po raz kolejny próbuje dezawuować moje badania.  Głównie ma żal o to, że nie odnoszę się do jej - rzekomo rzeczowych argumentów.  Rzeczywiście, nie traktuję p. Radziejowskiej jako samodzielnej badaczki, lecz jako urzędniczkę państwową, atakującą niezależnych  badaczy Zagłady w ramach wykonywania swoich obowiązków służbowych i dlatego też nie mam specjalnej ochoty wchodzić z nią w polemikę. Moje słowa, które p. Radziejowska odbiera jako argumenty “ad personam”, należy traktować jako  “argumenti ad institutionem”, czyli wobec instytucji, której autorka jest pracownicą.

Pani Hanna Radziejowska, kierowniczka berlińskiej filii Instytutu Pileckiego (IP), zamieściła 16 października 2020 r. w Magazynie DGP artykuł „Czego Grabowski nie napisał”. Z podpisu pod jej zdjęciem dowiadujemy się, że autorka jest „potomkinią ocalonej z Zagłady”. Czy „mająca pochodzenie” babcia lub prababcia ma być czynnikiem uwiarygodniającym dalsze wywody p. Radziejowskiej? Nie wiem, ale pozostaję w zdumieniu.

W tekście „Na co komu doskonałość naukowa” (DGP nr 138/2020) prof. Tadeusz Klementewicz generalnie trafnie ukazuje problemy trapiące i polską naukę, i naszą gospodarkę. W kilku kwestiach wywołuje jednak mój ostry sprzeciw.

Krajowa Rada Sądownictwa, o której składzie w przeważającej części decydują politycy, działa już od ponad dwóch lat. Przez ten czas nie udało się usunąć największej kontrowersji związanej z jej aktywnością. KRS nadal rekomenduje prezydentowi kandydatów na sędziów. Wysiłki sądów krajowych oraz europejskich zmierzające do uregulowania statusu tychże sędziów okazały się niewystarczające. Przy czym stał się widoczny pewien charakterystyczny mechanizm neutralizacji działań zmierzających do uzdrowienia sytuacji.

Nowelizacja art. 37a kodeksu karnego dokonana tarczą 4.0. (ustawa z 19 czerwca 2020 r.) to przedmiot wielu ataków, tyleż histerycznych, co nieracjonalnych. Argumenty używane przez krytyków – a raczej „argumenty” – są tak nietrafne i populistyczne, że obrażają inteligencję społeczeństwa, manifestując przy tym skrajny brak zaufania dla wiedzy i rozsądku sędziów.