orzeczenia TSUE

Czerwona wstążka na szyi czekoladowego zajączka to za mało, by zarejestrować go jako wspólnotowy znak towarowy.

Popełnienie przestępstw zaliczanych – również przez traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej – do najpoważniejszych uzasadnia wydalenie obywatela Unii, nawet jeżeli mieszkał w państwie przyjmującym ponad dziesięć lat – orzekł luksemburski Trybunał Sprawiedliwości.

Czerpanie nienależnej korzyści z renomy wcześniej zarejestrowanego cudzego znaku towarowego jest niedopuszczalne. Dlatego luksemburski Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że słusznie zostały unieważnione znaki towarowe spółek L’Oréal i Heleny Rubinstein, przypominające wcześniej zarejestrowane w Europie znaki towarowe spółki Allergan.

Państwo członkowskie Unii Europejskiej nie może wymagać od obywateli państw trzecich mających status długoterminowych rezydentów ani od członków ich rodzin nadmiernych i nieproporcjonalnych opłat za zezwolenie na pobyt – orzekł luksemburski Trybunał Sprawiedliwości.

Zbiór funkcji programu komputerowego i język programowania nie podlegają ochronie prawa autorskiego – orzekł luksemburski Trybunał Sprawiedliwości.

Postanowienie wzorca umowy, które zostanie uznane przez sąd za nieuczciwe, nie wiąże żadnego konsumenta, który zawarł kontrakt zaopatrzony w postanowienia zaczerpnięte z tego właśnie wzorca. Tak orzekł luksemburski Trybunał Sprawiedliwości.

Spór z naruszenia znaku towarowego może być wytoczony przed sądem kraju jego rejestracji lub przed sądem właściwym dla siedziby reklamodawcy, który umieścił w internecie ogłoszenie naruszające ten znak – stwierdził Trybunał Sprawiedliwości UE.

Przepis krajowy, zgodnie z którym na dostawcę internetu można nałożyć obowiązek przekazania uprawnionemu danych abonenta naruszającego prawo autorskie, nie stoi w sprzeczności z prawem unijnym – orzekł Trybunał Sprawiedliwości UE w wyroku Bonnier Audio i in.

Pośrednicy w handlu złomem muszą ujawniać źródło jego pochodzenia swoim odbiorcom. Dzieje się tak nawet wtedy, kiedy narusza to tajemnicę handlową przedsiębiorstwa. Tak orzekł luksemburski Trybunał Sprawiedliwości.

Trybunał Sprawiedliwości stwierdził, że nie każdy skutek w postaci wykluczenia prowadzi do naruszenia konkurencji. W celu ustalenia, czy firma nadużyła pozycji dominującej, należy zbadać m.in., czy zmierzała do zamknięcia konkurentom dostępu do rynku.

Nie można uznać rynku finansowego za regulowany, jeżeli nie działa na podstawie zezwolenia, którego udzielają władze państwa członkowskiego Unii. Co więcej, kojarzenie kupna i sprzedaży m.in. papierów wartościowych musi być przejrzyste i nie może nikogo dyskryminować, a tym samym nie powinno być uznaniowe.

Oznaczeń towarów lub usług, które są kombinacją wzajemnie objaśniających się wskazówek i ich skrótów, nie można zarejestrować jako znaku towarowego – orzekł luksemburski Trybunał Sprawiedliwości. Nie mają one bowiem charakteru odróżniającego, czyli nie pokazują konsumentom, że konkretne produkty czy usługi pochodzą od określonego przedsiębiorcy.

Wyjątki od ścisłej ochrony niektórych gatunków zwierząt były sprzeczne z unijnym prawem.

Rada Unii Europejskiej nie ma prawa stosować sankcji gospodarczych wobec osób spoza Unii tylko dlatego, że są czyimiś krewnymi, np. osób związanych z przywódcami państw uważanych za niedemokratyczne i łamiące prawa człowieka.

Osądzony i osadzony w państwie UE obcokrajowiec może być z niego wydalony, mimo że mieszkał tam ponad 10 lat. Tego rodzaju decyzja bywa uzasadniona, jeżeli przestępca nie zintegrował się z miejscowym społeczeństwem, a także gdy jego zachowanie zagraża porządkowi publicznemu – uznał rzecznik generalny Trybunału Sprawiedliwości.

Nie można odmówić uznania prawa jazdy wydanego w innym państwie członkowskim tylko dlatego, że wcześniej na terytorium państwa uznającego kierowca nie uzyskał tych uprawnień, bo nie dawał gwarancji bezpiecznego kierowania samochodem.

Przedsiębiorcy nie mogą być pozbawieni prawa do odliczenia VAT, gdy ponieśli wydatki inwestycyjne.