opinia

Czas przedświąteczny to idealny moment do snucia marzeń. A ja mam ich całkiem sporo. Dziś jednak skupię się tylko na jednym z nich. Na marzeniu o idealnym prezesie Trybunału Konstytucyjnego - pisze Małgorzata Kryszkiewicz, redaktor DGP.

Wczorajsza noc w Sejmie mnie nie zaskoczyła. Przeraziła, zszokowała, ale nie zaskoczyła. Zbyt żywe są bowiem w mojej pamięci takie wydarzenia z ostatnich dwóch lat jak ułaskawienie Mariusza Kamińskiego, nocne zaprzysiężenie sędziów Trybunału Konstytucyjnego, czy też uchwalenie w kilka godzin kolejnej ustawy o TK. Oczywiście ustawy nie posiadającej ani jednego dnia vacatio legis.

Jestem przekonany, że każdej władzy - także władzom adwokatury i sądownictwu dyscyplinarnemu - należy patrzeć na ręce. Wolałbym jednak, by prokuratura w pierwszej kolejności kierowała się w swych działaniach konstytucyjną zasadą legalizmu, a zatem by działała wyłącznie na podstawie i w granicach prawa. By nim nie manipulowała i nie traktowała go instrumentalnie - pisze adw. Radosław Baszuk.

W prawie nie schodzi się ze sceny: nie przestaje się uchwalać coraz więcej i więcej i narzekać na uchwalane coraz gęściej i gęściej, bo machina działa, polityka dolewa paliwa i nie ma hamulcowego. W imię czego schodzić? - pisze dr Agnieszka Damasiewicz.

Na ostatnim posiedzeniu izby wyższej parlamentu powiało rozsądkiem. Co prawda jest to delikatna bryza, ale ufam, że wystarczająco orzeźwiająca i wiejąca z pewnością w kierunku Sejmu. Oto bowiem izba refleksji powiedziała „nie” (i to jednogłośnie) projektowi zmiany treści art. 344a k.p.k. - pisze Piotr Mgłosiek, sędzia Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Krzyków we Wrocławiu VII Wydział Karny.

Kompetencje i funkcje Sejmu określa przyjęta w Konstytucji RP zasada trójpodziału władz – taki oto cytat znalazłam na oficjalnej stronie izby niższej parlamentu. Dalej jest mowa o tym, że do zadań Sejmu należy uchwalanie ustaw i sprawowanie kontroli nad działaniem rządu. I ani słowa o kontrolowaniu Trybunału Konstytucyjnego. Oj, coś mi się wydaje, że strony tej dawno nie odwiedzał Stanisław Piotrowicz, poseł PiS - pisze Małgorzata Kryszkiewicz, dziennikarz DGP.

Każdy z nas ma wybór. Jedni obrabiają jedynie kamienie, nie interesując się tym, po co to robią. Inni mają przed sobą wizję celu i być może – tak samo obrabiając kamienie – wiedzą, czego chcą, i widzą oczami wyobraźni niewybudowane jeszcze katedry - pisze r.pr. Maciej Bobrowicz.

Nie może być tak, że w starej maszynie wymienia się silnik na nowoczesny, pozostawiając bez zmian zespoły z nim współpracujące w całości urządzenia. W związku z implementacją dyrektywy o zbiorowym zarządzaniu inne ustawy też będą wymagały nowelizacji - pisze prof. Jan Błeszyński.

Prawników można podzielić na tych, którzy działają przy użyciu sofistyki, czyli sztuki sprytnego gadania, oraz na tych, którzy uciekają się do dialektyki, a więc sztuki roztropnego argumentowania. Najlepsi z najlepszych stosują obydwie metody, zależnie od potrzeby i poziomu adwersarza - pisze dr Agnieszka Damasiewicz.

Minęły cztery miesiące od nagłośnienia przez media afery reprywatyzacyjnej, w którą zamieszany jest dziekan stołecznej izby, jednak nic wskazuje na wolę warszawskiej adwokatury do zakończenia trwającego kryzysu. Można odnieść wrażenie, że osobista sympatia do adw. Grzegorza Majewskiego przeważa nad rozsądkiem - pisze adw. Andrzej Nogal.

Wyborcom należy odważnie powiedzieć, że państwo może żywić tylko nielicznych - pisze prof. Cezary Kosikowski.

Stajemy przed groźbą destrukcji lub degradacji systemu zbiorowego zarządzania prawami autorskimi - pisze prof. Jan Błeszyński.

Prawo do sądu nie jest tym samym co prawo proszenia o pomoc. Jeśli taka prośba niemieszcząca się w granicach prawa do sądu przybiera formę pisma procesowego, to sędzia jest poniekąd w kropce - pisze dr Agnieszka Damasiewicz.

- Jaką trzeba mieć w sobie pychę i butę, żeby przyjąć złoty medal "za zasługi dla obronności kraju", będąc rzecznikiem MON od kilku miesięcy - pisze w komentarzu dla gazetaprawna.pl Maksymilian Rigamonti, autor m. in. książki fotograficznej "Afganistan jest w nas".