neosędziowie

- Jeżeli ktoś nie miał nieskazitelnego charakteru albo go utracił, to trudno udawać, że nic się nie stało. Stało się. Chodzi o to, aby to nazwać, wyciągnąć wnioski - mówi Przemysław Rosati, adwokat, prezes Naczelnej Rady Adwokackiej.

Spotkanie ministra sprawiedliwości i premiera ze środowiskami prawniczymi w ubiegły piątek było wydarzeniem, którego z wypiekami na twarzy wyczekiwali wszyscy zainteresowani losem wymiaru sprawiedliwości. 

Zmiany, które zaproponował rząd, i które mają umożliwić dyscyplinarne ukaranie neosędziów, mogą prowadzić do absurdów – ostrzegają prawnicy

Czy za niezależny można uznać sąd w składzie z osobą, która m.in. „czerpie korzyści ze zmiany władzy wykonawczej” i została powołana przed 2018 r. z udziałem Krajowej Rady Sądownictwa „nieposiadającej legitymacji demokratycznej” – pyta Sąd Najwyższy we wniosku prejudycjalnym skierowanym do Trybunału Sprawiedliwości UE.

Cofnięcie neosędziom awansów i przykładne ukaranie tych, którzy wzięli czynny udział w burzeniu sądownictwa – to wstępne plany rządzących na uporządkowanie spraw w wymiarze sprawiedliwości.

Premier umożliwił powołanie na prezesa Izby Cywilnej Sądu Najwyższego sędziego, którego status jest kwestionowany. To początek procesu legalizowania neosędziów – oceniają starzy sędziowie SN

Donald Tusk przyzwolił na wybór neosędziego na prezesa Izby Cywilnej SN. Jak podał OKO.press, premier udzielił kontrasygnaty, czyli podpisał i zatwierdził decyzję prezydenta Andrzeja Dudy. Teraz premier tłumaczy, że "nastąpił błąd" i informuje, że to urzędnik nie zwrócił mu uwagi na polityczność tego dokumentu. 

Maciej Gutowski: Sprawa posła Romanowskiego unaocznia nam, że musimy sobie odpowiedzieć na pytanie, jak stworzyć bezstronne sądy w Polsce również dla spraw naznaczonych polityką. To nie mogą być dwa obozy, w ramach których jedni walczą o życie, bo dostali to życie za PiS, decydując się na podpisanie swoistego cyrografu poprzez wzięcie udziału w konkursie przed wadliwą KRS, a drudzy, być może w dobrej i słusznej sprawie, broniąc wymiaru sprawiedliwości przed zalewem neosędziów, sami zaangażowali się w spór polityczny

Osoby, które startowały w konkursach przed neo-KRS, to wykwalifikowani prawnicy. Czy nie widzieli, jak wyglądały przesłuchania kandydatów i kto jest nominowany?

"Jak się człowiek długo nad czymś głowi, to się myli" - Cormac McCarthy, „W ciemność”. Łamy gazety i forma felietonu wydają się właściwe dla korzystania z cytatów z literatury pięknej. Tego samego nie sposób jednak powiedzieć o orzeczeniach sądowych. Być może sędzia Piotr Mgłosiek, wydając w jednoosobowym składzie postanowienie z 31 lipca 2024 r., w którym uznał orzeczenie Sądu Okręgowego we Wrocławiu za nieistniające, głowił się nad nim nieco zbyt długo, na skutek czego doszło do swoistego pomieszania konwencji felietonu ze sprawowaniem wymiaru sprawiedliwości (o sprawie pisaliśmy w tekście „Nowy bat na neosędziów”, DGP 149/2024).

Nie tylko wyższa instancja powinna mieć możliwość kwestionowania orzeczeń wydawanych przez neosędziów – twierdzi jeden z sądów rejonowych