KULTURA FILM

Nakręcona na podstawie powieści Nicka Hornby’ego „Nauka spadania” to opowieść banalna, ale uwznioślona sporą dawką ironii.

„Zabić bobra” ze świetną rolą Eryka Lubosa wygląda jak próba odcięcia się od wszystkiego, co było do tej pory siłą filmów Jana Jakuba Kolskiego.

Skoro film odniósł sukces, kręcimy sequel. Tak to się robi w Hollywood – śpiewają mupety już w pierwszej piosence filmu. Na szczęście wciąż są w całkiem niezłej formie.

Przez lata był typem kowboja i dyżurnym amantem amerykańskich komedii romantycznych. Matthew McConaughey długo czekał na role, które pokazałyby, na co go stać

„Pozycję dziecka” Călina Petera Netzera warto oglądać równolegle z lekturą wydanego właśnie tomu esejów Herty Müller „Nadal ten sam śnieg i nadal ten sam wujek”. Rumuńskie kino jest jak proza noblistki. Indywidualne narracje układają się w zbiorowy portret kraju.

Na tle rozliczeniowego kina wojennego biorącego na swoje barki niełatwe przecież zadanie rozpisania bilansu – także moralnego – działań militarnych prowadzonych przez amerykańskie siły zbrojne po wydarzeniach z 11 września 2001 roku „Ocalony” może wydać się filmem archaicznym i wstecznym. Ot, kolejna opowiastka o dzielnych, honorowych chłopakach, którym przydarzył się Afganistan, gdzie przeciwnik nosi czerń i szkarłat, a sojusznik biel i beż.

Pozbawiona ironii i dystansu „Obietnica” Anny Kazejak to zbiór psychologicznych banałów i fatalnych dialogów.

„Witaj w klubie” nie miało większych szans na tegoroczne Oscary w głównych kategoriach, ale nagrody aktorskie dla Matthew McConaugheya i Jareda Leto były w zasadzie formalnością.

„Blue Highway” zatrzymuje się w pół drogi pomiędzy „Do utraty tchu” Godarda a „Paryż, Teksas” Wendersa. Film Kyle’a Smitha jest napędzany przez kinofilską pasję i młodzieńczy entuzjazm, a jednocześnie ma w sobie spory ładunek refleksyjności.

Inspirowany klasyczną serią animacji film Roba Minkoffa „Pan Peabody i Sherman” to prawdziwy pean na cześć wiedzy i empirii, w którym tętni gorące serce.

"Duże złe wilki" to kino sensacyjne, które nieco gubi się między ambitnymi planami reżyserów a czysto efekciarskim przelewem krwi.