KULTURA FILM

„Kertu – miłość jest ślepa” intryguje i rozczula jak uroczy list od nieznanego adresata. Wątek pocztowy odgrywa zresztą w filmie Ilmara Raaga istotną rolę dramaturgiczną.

„Frank”, świetnie przyjęta na świecie ironiczna komedia Lenny’ego Abrahamsona, to prawdziwe królestwo ekscentryczności. Ale pod maską kryją się unikalna wrażliwość i kilka boleśnie trafnych społecznych diagnoz. Oraz lista dialogowa, którą można by na wyrywki cytować na koszulkach.

Giuseppe Piccioni nie przypomina członków Stowarzyszenia Umarłych Poetów. Zamiast produkować patetyczne wierszydła, włoski twórca woli raczej się zagłębić w prozę codzienności. Dlatego wydaje się zdolnym uczniem Laurenta Canteta i uważnym widzem jego świetnej „Klasy”.

„Zacznijmy od nowa” łamie gatunkowe przyzwyczajenia. Chociaż to lukrowana historia, szybko okazuje się, że ten lukier jest sztuczny.

Mam poważne obawy, że projekcja „Gangu wiewióra” zachęci najmłodszych widzów do tego, by w imię ratowania świata biegać do parku i dokarmiać mieszkające tam zwierzęta solonymi orzeszkami, naładowanymi konserwantami chipsami i innym świństwem.

Oczywiście to kino pełne klisz i schematów, ale Michael Bay to jeden z mistrzów atrakcyjnego opowiadania historii schematycznych do bólu, więc „Transformers: Wiek zagłady” to po prostu wzorcowy wakacyjny blockbuster.

Brytyjski reżyser portretuje swoich bohaterów w wieku 50+ jako wyjątkowo żywotnych, jurnych i aktywnych, którzy mimo związanych z wiekiem dolegliwości (te oczywiście posłużyły jako pretekst do kilku czerstwych żartów) nie muszą rezygnować z czerpania z życia pełną piersią.

Bohaterem „Łowcy” jest Martin, najemnik wynajęty przez korporację, której, jak to zwykle bywa, zdaje się przyświecać niegodziwy cel.

Zmarła Małgorzata Braunek, niezapomniana Oleńka z „Potopu” Jerzego Hoffmana. Była jedną z najbardziej znanych polskich artystek przełomu lat 60. i 70. ubiegłego wieku. Walczyła z nowotworem. Miała 67 lat.

Widzów nie tak łatwo wytresować jak smoka, ale Dean DeBlois i na nich znalazł sposób. Zdobywa nas inteligencją i pracowitością.

„Dziennik z podróży”, dokument o Tadeuszu Rolkem to brzytwa, której chwyta się tonące polskie kino.

Nie ma nic gorszego niż aktor, który uważa, że może zagrać wszystko, że jest najlepszy i nie musi już doskonalić warsztatu – mówi Mads Mikkelsen, który zagrał tytułową postać w filmie „Michael Kohlhaas”.