kredyt we frankach

Raiffeisen Bank International zdecydował o złożeniu apelacji od głośnego wyroku unieważniającego umowę hipoteki walutowej – wynika z informacji „Rzeczpospolitej”.

Kredytobiorcy powinni wiedzieć, że w sporach z bankami warto przytaczać możliwie najwięcej argumentów przed sądem. Wystarczy przecież, że sąd zgodzi się z jednym z nich. Dowodzi tego niedawny wyrok stołecznego sądu.

PKO Bank Polski ocenia, że modele, które do tej pory były użyte do tworzenia rezerw na ryzyko prawne związane z wyrokiem TSUE ws. kredytów we franku szwajcarskim będą podlegały modyfikacjom w świetle rozwoju sytuacji, poinformował prezes Zbigniew Jagiełło. Jednocześnie wskazał, że bank widzi możliwość zawierania ugód z kredytobiorcami.

" Z dotychczasowego orzecznictwa TSUE i stanowiska KE wynika, że każdy wyrok dotyczący postanowień nieuczciwych musi mieć skutek ex tunc – tj. od chwili zawarcia umowy. Taki wyrok ma charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny – jak wskazuje Sąd Okręgowy w Gdańsku" - komentuje mec. Barbara Garlacz, radca prawna.

Pojawił się pomysł wprowadzenia obowiązku mediacji pomiędzy klientem a bankiem, zanim sprawa zostanie skierowana na drogę sądową.

Obserwując intensywne dyskusje dotyczące kredytów frankowych, trudno oprzeć się wrażeniu, że gdzieś po drodze straciliśmy racjonalne myślenie i zdroworozsądkowe podejście do tego tematu. Debata publiczna jest napędzana przez kredytobiorców lub ich przedstawicieli, sugerujących i kształtujących opinię, że byli przez banki oszukiwani. Warto zwrócić uwagę na kilka istotnych, ale zapomnianych lub pomijanych faktów.

Banki nie mogą żądać wynagrodzenia za korzystanie z kapitału w przypadku unieważnienia umowy, napisał Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK) w swoim stanowisku dotyczącym wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w sprawie państwa Dziubaków (TSUE C-260/18). Skutki wyroku odnoszą się do każdej umowy zawierającej klauzule niedozwolone, podkreślił Urząd.

Orzeczenie TSUE z 3 października 2019 r. w sprawie Państwa Dziubak (C-260/18) rozbudziło nadzieje wielu frankowiczów na łatwiejsze dochodzenie ich praw w sądach. Co jednak z frankowiczami, którzy przegrali sądową batalię z bankami przed wydaniem przedmiotowego orzeczenia? Czy mają szanse na wznowienie zakończonych prawomocnie postępowań i rozpoznanie na nowo ich spraw?

Barbara Husiew, znana działaczka na rzecz praw frankowiczów, przegrała proces z bankiem. Sąd nie dopatrzył się klauzul abuzywnych w podpisanej przez nią umowie kredytowej.

UOKiK otrzymał od Stowarzyszenia Stop Bankowemu Bezprawiu zawiadomienie w sprawie nieuczciwych praktyk mBanku - potwierdził PAP Urząd. Stowarzyszenie zapowiada podobne pisma dotyczące także innych banków, które jego zdaniem dopuszczają się nieuczciwych praktyk.

 Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów do końca roku przedstawi stanowisko w sprawie państwa Dziubaków i wyroku TSUE, dotyczącego kredytów indeksowanych kursem walut obcych – poinformował na konferencji prasowej prezes UOKiK Marek Niechciał.

Postanowienia o przewalutowaniu kredytu złotowego we frankowy mogą być uznane za niedozwolone, jeżeli bank w całości decydował o konwersji kredytu i dacie przewalutowania, a kredytobiorcy nie negocjowali indywidualnie warunków zmian. Ale skutki tego rozstrzygnięcia mają ocenić sądy, co nie wyklucza uznania, że samo przewalutowanie było niedozwolone, ale zmiana oprocentowania –  już tak – orzekł Sąd Najwyższy

Eee... yyy... ąąą... uuu... ooo... – tak mniej więcej wyglądała wypowiedź mecenasa reprezentującego Raiffeisen odpowiadającego wczoraj na pytania sądu. I bynajmniej nie jest to jego wina.

Sąd Okręgowy w Warszawie zajmie się dziś o godz. 11:30 sprawą państwa Dziubaków. Małżeństwo pozwało bank, w którym zaciągnęło kredyt indeksowany do franka szwajcarskiego. To o tyle wyjątkowa sprawa, gdyż właśnie w niej wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości UE (wyrok z 3 października 2019 r., sygn. akt C-260/18). Wielu kredytobiorców chce zobaczyć rozstrzygnięcie polskiego sądu na własne oczy. Tyle że po pierwsze niekoniecznie po najbliższej rozprawie ono zapadnie, a po drugie – prezes stołecznego sądu przewidziała dla publiczności zaledwie 10 miejsc. Inni będą musieli zaczekać pod salą na zakończenie sprawy.

Przez media przetacza się fala komentarzy dotyczących wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 3 października 2019 r. w sprawie C-260/18, Dziubak. Celem większości z nich jest zachęcenie kredytobiorców, którzy zaciągnęli kredyt w walucie obcej lub do waluty obcej indeksowany i nie wszczęli jeszcze procesu sądowego przeciwko bankowi, do zainicjowania takich działań.

 W sporach o unieważnienie kredytów frankowych banki nie mają podstaw, by żądać wynagrodzenia za korzystanie z ich kapitału – mówi w wywiadzie dla "Rzeczpospolitej" nowy rzecznik finansowy Mariusz Golecki.

Wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 3 października 2019 r. ( C-260/18), dotyczący tzw. kredytów frankowych dał tysiącom Polaków nadzieję na uwolnienie się od comiesięcznego ciężaru, jakim jest dla nich spłata wysokich rat kredytów, które niegdyś zaciągnęli.

W kodeksie postępowania cywilnego brak jest jednoznacznej podstawy do wznowienia postępowania po rozstrzygnięciu TSUE. Pytanie, czy być powinna?

Orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości UE z 3 października 2019 r. zostało przyjęte z dużym zadowoleniem przez kredytobiorców, którzy stali się zakładnikami waluty małego europejskiego państwa. Drastyczne obniżenie wartości złotego względem franka spowodowało, że osoby takie spłacają bankom znacznie większe kwoty niż te, które im pożyczono. Powyrokowy entuzjazm frankowiczów, nieco studzony przez ostrożnych komentatorów, którzy podkreślają, że orzeczenie to nie oznacza automatycznego przewalutowania czy unieważnienia umów kredytowych, ani nawet nie wiąże w sposób bezwzględny polskich sądów, zderzył się z typową arogancją sektora bankowego, czy raczej jego przedstawicieli. Z drugiej strony przedstawiciele branży bankowej straszą wielkimi stratami, jakimi są zagrożone banki, które udzielały tzw. kredytów frankowych (które z kredytami frankowymi sensu stricto nie miały nic wspólnego), a także, jak to może negatywnie wpłynąć na polską gospodarkę.