kontrahenci

W tym roku musieliśmy zapłacić naszemu kontrahentowi zaległą fakturę wraz z odsetkami w wysokości 1150 zł. Czy zapłata odsetek oznacza automatycznie naruszenie dyscypliny finansów publicznych?

Skierowałem pozew przeciwko członkowi zarządu spółki z o.o., która była moim kontrahentem i nie opłaciła rachunków. Ponieważ nie mam jego aktualnego miejsca zamieszkania, a z wydziału informacji MSWiA uzyskałem odpowiedź, że od roku nie jest zameldowany pod podanym adresem – wniosłem o kuratora. Sąd jednak zwrócił pozew, podając jako uzasadnienie, że nie sprawdziłem sytuacji w terenie, w Krajowym Rejestrze Sądowym i nie uprawdopodobniłem wniosku. Czy mam podstawy, aby się odwołać?

Już za 3 miesiące urzędy skarbowe mają informować kontrahentów podatnika, że nie zapłacił on daniny, nie złożył deklaracji albo nie wykazał czynności, które miał obowiązek ujawnić.

Skierowałem pozew przeciwko kontrahentowi – dużej firmie przewozowej – o zapłatę 5 tys. zł. Sąd w Warszawie przekazał go jednak do sądu w Poznaniu, w uzasadnieniu podając, że zawarta była umowa o ustaleniu właściwości tamtejszego sądu. Tyle że zapis o tym pojawił się nie w umowie ramowej na usługi przewozowe, ale został wpisany w treść pojedynczego zlecenia (na jedną usługę). Co więcej, nie zostało ono podpisane przez nas (jest tylko wydruk). Zależy mi, aby sprawa toczyła się w sądzie w Warszawie, gdzie prowadzę firmę. Czy w tej sytuacji mam podstawę do odwołania się od decyzji sądu?

Przed 2017 r. urząd, chcąc sprawdzić kontrahentów podatnika ubiegającego się o zwrot nadwyżki VAT, powinien był wszcząć postępowanie albo kontrolę podatkową – wynika z wyroku WSA w Poznaniu.

Jeden z moich kontrahentów jest mi winien 34 tys. zł. Skierowałem zatem do sądu wniosek o próbę ugodową w sprawie zaległej faktury. Tak się jednak złożyło, że nie dojechałem na rozprawę. Po pewnym czasie ze zdziwieniem dowiedziałem się, że zostałem obciążony przez sąd kosztami 3600 zł zastępstwa procesowego na rzecz dłużnika. Stało się to na żądanie jego pełnomocnika – radcy prawnego. Nie rozumiem, dlaczego zostałem obciążony taką kwotą tylko dlatego, że nie stawiłem się na sprawę sądową. Przecież to ja dochodzę swoich praw, a nie kontrahent. Czy sąd postąpił właściwie?

W takim jednak przypadku zróżnicowane traktowanie kontrahentów przez przedsiębiorcę musi być uzasadnione ekonomicznie – uznał Sąd Najwyższy.

Tak się stanie, gdy powierzone zboże czy cegły oznaczone są wyłącznie co do gatunku. Jeżeli w umowie nie zastrzeżono, że odbiorca nie ma prawa nimi dysponować, trafią do masy upadłości.

Wyegzekwowanie swojej należności warto rozpocząć od sporządzenia wezwania do zapłaty, choc to dopiero pierwszy z możliwych kroków. Nieterminowe regulowanie płatności to dla firm podwójne obciążenie. Nie otrzymują należnego im wynagrodzenia, a podatek wynikający z wykonanych usług lub dokonanych dostaw muszą i tak oddać fiskusowi.

Kartele cenowe, porozumienia czy inne naruszenia prawa konkurencji niejednokrotnie powodują znaczne szkody po stronie kontrahenta, jak i odbiorców końcowych (konsumentów). To oni płacą wyższe ceny za objęte zmową cenową towary czy też ponoszą konsekwencje związane z koniecznością nabywania danego towaru tylko od jednego przedsiębiorcy. Dla wszystkich poszkodowanych przedsiębiorców i konsumentów dobrą wiadomością jest to, że wkrótce dochodzenie roszczeń o naprawienie szkody spowodowanej przez kontrahentów naruszających zasady konkurencji może stać się łatwiejsze. W konsultacjach społecznych znajduje się bowiem projekt ustawy o roszczeniach o naprawienie szkody wyrządzonej przez naruszenie prawa konkurencji. Implementuje on przepisy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/104/UE z 26 listopada 2014 r. w sprawie niektórych przepisów regulujących dochodzenie roszczeń odszkodowawczych z tytułu naruszenia prawa konkurencji państw członkowskich i Unii Europejskiej, objęte przepisami prawa krajowego, („dyrektywa odszkodowawcza”).

Każdy będzie mógł bezpłatnie sprawdzić, czy np. potencjalny kontrahent nie ma zaległości podatkowych - taką możliwość stworzy rejestr należności publiczno-prawnych, który mógłby ruszyć od 1 stycznia 2018 r. - powiedział PAP wiceminister rozwoju Mariusz Haładyj.

W odniesieniu do stosunku zobowiązaniowego obowiązujące przepisy prawa cywilnego przewidują kilka możliwości jego skutecznego zakończenia. – Prawo odstąpienia od umowy oraz wypowiedzenie umowy są przykładami dwóch instytucji prawa materialnego, które uprawniają do zakończenia stosunku zobowiązaniowego. – mówi mecenas Robert Nogacki, założyciel Kancelarii Prawnej Skarbiec, specjalizującej się w doradztwie prawnym. – W praktyce pojęcia te są często używane zamiennie. Niestety niesłusznie i błędnie, co powoduje dla stron późniejsze, negatywne konsekwencje. – dodaje. Czym zatem różnią się od siebie wypowiedzenie umowy i odstąpienie od niej oraz jakie są skutki niewłaściwego zakończenia realizacji umowy z kontrahentem?

Zleciłem pewnej spółce uszycie strojów służbowych z nadrukiem nazwy mojej firmy. Kontrahent nie wykonał należycie umowy. Wbrew ustaleniom na uniformach nie było logo. Od kilku miesięcy procesujemy się z kontrahentem w sprawie obowiązku zapłaty za usługę. Spółka udostępniła w Krajowym Rejestrze Długów (KRD) informację o rzekomym zobowiązaniu, przez co naruszyła moje dobra osobiste, tj. wizerunek i renomę, wiarygodność kupiecką i kredytową. Twierdzi, że pomimo trwającego w sądzie sporu co do tego zobowiązania mogła dokonać wpisu do KRD. Czy w sądzie mogę zmusić spółkę do zaprzestania naruszania moich dóbr osobistych?

Podpisałem z kontrahentem umowę spedycji. Między nami powstał spór co do wysokości wynagrodzenia, jakie miałem uiścić za wykonaną usługę. Wymagalność roszczenia przypadała na 15 lutego 2015 r. Kontrahent chce mnie w tym miesiącu, tj. w sierpniu 2016 r., podać do sądu. Co mogę zrobić?

W orzecznictwie sądowym ukształtował się pogląd, że nabywca niebędący oszustem może ponieść odpowiedzialność za oszukańcze działania kontrahenta, jeżeli wiedział lub powinien był wiedzieć, że wziął udział w transakcji mającej na celu wyłudzenie podatku. Pojawia się więc pytanie, jakie czynności powinien przedsięwziąć podatnik, aby uznano, że dopełnił należytej staranności w weryfikacji kontrahenta.

Zawarłem umowę z kontrahentem, w imieniu którego występował pełnomocnik. Umowa dotyczyła sprzedaży konkretnych towarów. Nie sprawdziłem zakresu pełnomocnictwa. Dopiero po zawarciu umowy okazało się, że pełnomocnik miał umocowanie tylko do sprzedaży części (połowy) towarów, które nabyłem. Teraz kontrahent żąda zwrotu drugiej połowy. Czy muszę się zastosować do wezwania, czy też przekroczenie zakresu pełnomocnictwa to problem między kontrahentem a pełnomocnikiem?