inwentaryzacja

Maciej Czapiewski: Spodziewam się, że pewne specyficzne asortymenty będą mogły być spisywane, 
tj. potwierdzane co do występowania i ilości, przez algorytmy sztucznej inteligencji 
na podstawie zdjęć czy obrazów z kamer

Od 1 października można rozpocząć inwentaryzację, a wszystkie czynności trzeba zakończyć do 15 stycznia 2024 r. Należy jej dokonać na dzień bilansowy. Choć wydaje się, że zostało jeszcze sporo czasu, to nie warto z tym zwlekać. Zanim się ją zacznie, należy bowiem zaktualizować zasady jej przeprowadzania i uzgodnić szczegóły organizacyjne, a także przeanalizować zapisy w księgach

Od 1 października można rozpocząć inwentaryzację, a wszystkie czynności trzeba zakończyć do 15 stycznia 2024 r. Należy jej dokonać na dzień bilansowy. Choć wydaje się, że zostało jeszcze sporo czasu, to nie warto z tym zwlekać. Zanim się ją zacznie, należy bowiem zaktualizować zasady jej przeprowadzania i uzgodnić szczegóły organizacyjne, a także przeanalizować zapisy w księgach.

Przed księgowymi jeden z najbardziej żmudnych i pracochłonnych obowiązków, czyli inwentaryzacja aktywów i pasywów metodami wskazanymi w ustawie o rachunkowości. Od października jednostki, których rokiem obrotowym jest rok kalendarzowy, mogą z nią wystartować. Należy ją bowiem rozpocząć nie wcześniej niż trzy miesiące przed końcem roku obrotowego, a zakończyć 15 stycznia następnego roku. Zasadniczo należy ją przeprowadzić na dzień bilansowy. Czy kierownik jednostki może scedować odpowiedzialność za spis? Jakie dokumenty trzeba przygotować? Czy można usprawnić przeprowadzenie spisu? Poniżej odpowiedzi na te i wiele innych pytań

Trzeba je zaplanować tak, aby nie było problemów z uzgodnieniem wyników spisu z natury z bieżącą ewidencją księgową. Dla większości zapasów najlepszą datą będzie ostatni dzień miesiąca.

Przeprowadzenie i rozliczenie inwentaryzacji jest jednym z warunków prawidłowego sporządzenia sprawozdania finansowego. W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 120; ost.zm. Dz.U. z 2024 r. poz. 619 – dalej: u.r.) rachunkowość jednostki obejmuje m.in. okresowe ustalanie lub sprawdzanie drogą inwentaryzacji rzeczywistego stanu aktywów i pasywów. Zadaniem inwentaryzacji jest stworzenie podstaw do oceny zgodności stanu składników aktywów i pasywów wykazanych w księgach rachunkowych ze stanem rzeczywistym w celu prawidłowego ich zaprezentowania w sprawozdaniu finansowym. Niestety w praktyce pojawia się wiele pytań dotyczących m.in. kwestii technicznych, które muszą być dostosowane do specyfiki jednostki. 

Jednostki, których rok obrotowy pokrywa się z kalendarzowym, powinny już rozpocząć prace związane z zamknięciem roku. Szczególnie dotyczy to tych podmiotów, których sprawozdania finansowe muszą być badane przez biegłego rewidenta.

Zbliżający się dla większości jednostek koniec roku obrotowego to czas, kiedy trzeba szczególną uwagę zwrócić na należności. Są one bardzo ważną kategorią w księgach rachunkowych i sprawozdaniu finansowym każdej jednostki. Prawidłowe kształtowanie ich wartości determinuje płynność jednostki. W przepisach prawa bilansowego nie ma jednak definicji należności. Przyjmuje się więc – zgodnie z definicją aktywów zawartą w art. 3 ust 1 pkt 12 ustawy o rachunkowości – że należności to prawa jednostki do otrzymania aktywów, najczęściej środków pieniężnych, powstałe wskutek zdarzeń, które zaistniały w przeszłości. Prawa te mogą wynikać z umów, regulacji prawnych, czasem też zwyczajów. W praktyce mamy do czynienia z różnego rodzaju należnościami, tj. od: kontrahentów (odbiorców i dostawców), urzędów, pracowników, właścicieli jednostki, banków czy innych instytucji finansowych. 

Podpisałam umowę o współodpowiedzialności materialnej za mienie powierzone. Pierwsza inwentaryzacja została przeprowadzona dopiero po kilku miesiącach i wykazała drobne niedobory, którymi zostałam obciążona. Po jakimś czasie rozwiązałam umowę o pracę, a pracodawca przeprowadził inwentaryzację dopiero po kilku tygodniach od mojego odejścia. O jej terminie poinformował mnie dzień wcześniej, więc nie mogłam w niej uczestniczyć. Były pracodawca żąda teraz ode mnie zapłaty odszkodowania za mienie powierzone. Co powinnam w tej sytuacji zrobić?