gospodarka

Praktycznie każda sfera naszej ekonomii negatywnie odczułaby wyjście Wielkiej Brytanii z UE. Wyjątkiem mógłby być rynek pracy. Jeśli dojdzie do Brexitu, to należy pytać nie o to, czy jego skutki będą negatywne, lecz jak bardzo. Tak przynajmniej wynika z ocen ekspertów i analityków, z którymi rozmawialiśmy.

Niedawny tekst „Neoliberalism: Oversold?” trzech urzędników Międzynarodowego Funduszu Walutowego dał niemały powód do radości Zbigniewowi Parafianowiczowi („Liberalizm jest passé”, Magazyn DGP z 17 czerwca) i nieco mniejszy Rafałowi Wosiowi („Pogrzeb neoliberalizmu nie może być udawany”, DGP z 20 czerwca).  W przypadku Wosia zadowolenie zmniejsza konstatacja, że chociaż autorzy z MFW podważają sensowność neoliberalnego podejścia, to w realnym świecie mamy go wciąż o wiele za dużo: zaczynając od wycofywania się państwa z obowiązków wobec obywateli (tanie mieszkalnictwo, niska jakość edukacji) przez utrzymywanie mocniejszej pozycji pracodawców w stosunku do pracowników, aż po trwające negocjacje w  sprawie unijno-amerykańskiego układu o wolnym handlu TTIP.

Jeśli opierać się nie na badaniach opinii publicznej, lecz na przewidywaniach popartych zaangażowaniem kapitału, okazuje się, że obawy przed wyjściem Wlk. Brytanii z UE są przesadzone.

Świat XXI wieku nieubłaganie przesuwa się poza Europę w stronę takich krajów jak Chiny i Indie; musimy na to znaleźć konkretną odpowiedź i przygotować dobrą ofertę dla Chin - mówi PAP prezes think tanku Centrum Studiów Polska-Azja Radosław Pyffel. W przeciwnym razie - dodaje - nie będziemy liczyć się w globalnej gospodarce.

Najpierw Rada Dialogu Społecznego ustaliła, że minimalna płaca godzinowa będzie wynosiła 12 zł. Teraz rząd dorzucił jeszcze złotówkę. Wywołując lawinę oburzenia po stronie ekonomicznych liberałów. Niesłuszną. Bo dlaczego tylko 13 zł, a nie 20? Albo od razu 100 zł za godzinę – ironizują. Przedstawiają też cały zestaw „betonowych” argumentów: podwyższenie płacy minimalnej zredukuje zatrudnienie, powiększy szarą strefę i podwyższy barierę wejścia na rynek dla młodych. Nic nowego. Te same frazesy powtarzane są od lat. Niezależnie od fazy cyklu koniunkturalnego czy szerokości geograficznej. Liczy się wykuty na blachę neoliberalny dogmat, że płace trzeba trzymać w ryzach, bo tak chce rynek.

Temat rozwoju gospodarczego Chin nie wywołuje w naszym kraju należytego zainteresowania. Tymczasem to, co się wydarzyło w Państwie Środka w ciągu ostatnich 25–30 lat, wymaga poważniejszej refleksji. Uwaga zachodnich specjalistów od ponad ćwierćwiecza jest skupiona na skuteczności neoliberalnego modelu rozwoju i konsensusu waszyngtońskiego (prywatyzacja, liberalizacja, deregulacja i demokracja).

Na skutek niepewności na rynku pracy w USA amerykańska Rezerwa Federalna (bank centralny, Fed) pozostawiła w środę bez zmian główną stopę procentową - poinformowano po zakończeniu posiedzenia. Takiej decyzji spodziewała się większość analityków.

W Polsce sprawą mało obecną w dyskusjach ekonomicznych jest powodzenie gospodarcze w strefie euro. Choć ogłoszono tam koniec kryzysu, to nie odzyskała ona sił i nie jest wolna od wyzwań związanych z jej funkcjonowaniem i strukturą. To powoduje, że kwestia przyszłości tego zawartego w  199 9 r . małżeństwa 11 krajów, motywowanego przede wszystkim politycznie z nadziejami na korzyści gospodarcze, do którego w kolejnych latach dołączyło osiem państw, pozostaje niejasna. Jak to bywa w takich sytuacjach, możliwy jest rozwód (pokojowy albo burzliwy) albo druga szansa. Zdania, co jest lepsze, są podzielone.

Ekonomia binarna może przynieść rozwiązanie największych bolączek współczesności: coraz niższych pensji i gromadzenia kapitału przez najbogatszych - mówi w wywiadzie dla DGP prof. Jens Lowitzsch wykładowca Europejskiego Uniwersytetu Viadrina we Frankfurcie nad Odrą, kontynuator myśli Louisa Kelso (twórcy ekonomii binarnej).